— 37 — 



larven van deze bekende amphibièn, kleine hagedissen, vele water- 

 insekten heb ik ze zien nuttigen, doch tot nu toe geene plant. 

 Een paar, dat overwinterde, gebruikte niets, doch stierf vroeg in 

 't voorjaar. Lyonet zag er onder het ijs sterven. 



Onder de belangrijkste levensverrigtingen behoort voorzeker de 

 ademhaling, dat is, de stofwisseling tusschen dampkringslucht en 

 het voedings vocht door organische vliezen. Waarschijnlijk ontbreekt 

 zij bij- geen dier geheel en al; al wat leeft, ademt, zou men zelfs 

 in ruimeren zin mogen zeggen. En geene soort van verblijf belet 

 deze verrigting in de natuur geheel. In het heldere water van de 

 beek, in de diepten der zee, in het drabbige moeras, in de be- 

 woonbare korst der aarde, overal ademen levende wezens, ten koste 

 van dezelfde lucht, die den aardbol als een doorluchtig en door- 

 schijnend kleed omhult. 



Het behoort dus niet in de laatste plaats tot de kennis van het 

 leven eens diers , om te weten waar en hoe het zich adem verschaft. 

 Onze tor levert een voorbeeld, hoe noodig het is, in bijzonder- 

 heden tot deze kennis door te dringen. 



Men weet, dat de dieren, die in het water leven, op twee ma- 

 nieren adem kunnen halen. Zij doen dit of in het water of aan 

 de oppervlakte daarvan. In het eerste geval komt de verrigtino- 

 tot stand door inwerking van de in het water opgeloste lucht 

 op de kieuwen (b. v. bij visschen) of hiermede vergelijkbare organen ; 

 in het laatste geval wordt de gewone dampkringslucht in de longen 

 (b. v. bij bruinvisschen) of in luchtbuizen , zoo als bij de waterin- 

 sekten, opgenomen. De tor, waarover wij spreken, ademt, even 

 als vele anderen, op de laatstgenoemde wijze. Maar hoe doen onze 

 diertjes dit? 



Het is noodig, dat wij vooraf een woord zeggen over de rang- 

 schikking van de beide soorten van watertorren , waarover wij han- 

 delen. Zij behoorden, volgens linnaeus, met vele anderen, tot 

 één geslacht, Dytiscus [Dyticus geoffr.) , Duikelaar genaamd. In 

 ons vaderland komen, onder anderen, Dytiscus marginalis en Roe- 

 selii voor, die in grootte tot de pikzwarte naderen. Zij leiden ook 

 in menig opzigt dezelfde leefwijze. Doch bij naauwkeurig verge- 



