— 88 — 



lijkend onderzoek, heeft men later teregt begrepen, dat er eene 

 scheiding behoorde plaats te hebben, omdat er niet alleen in uit- 

 wendige deelen , maar ook in inwendige organen en verrigtingen 

 standvastig verschil bestaat. Er is een nieuw geslacht gesticht, 

 met name Hydrophilus, Waterminnaar , waaronder onze torren voor- 

 komen , de eerste als H. piceus d. i. pikzwarte^ de andere als cara- 

 boides d. i. loopJceverachtige of aardtorachtige. De bovengenoemde 

 Dytisci zijn onder het geslacht van dien naam verbleven. . 



Het zou in dit opstel niet passen over alle bijzonderheden van 

 verschil tusschen de aangestipte geslachten te handelen, wij vesti- 

 gen alleen de aandacht op de sprieten: werktuigen, die algemeen 

 bij de insekten voorkomen en voornamelijk als zetels van den gevoel- of 

 tastzin bekend zijn, terwijl men er doorgaans weinig of niet aan 

 denkt, dat zij ook eene andere bestemming kunnen hebben. Deze 

 sprieten zijn in het geslacht Hydrophilus voorzien van een knods- 

 vormig einde, hetwelk gevormd wordt door boven elkaar, als om 

 eene as geplaatste, bladvormige geledingen. Bij Dytiscus daaren- 

 tegen zijn de sprieten, hoewel uit geledingen bestaande, geheel en al 

 draadvormig. Zie hier ter vergelijking de afbeeldingen van nitzsch 

 (fig. 2 A. B.) en eene van mij (fig. 3). 



Fi?. 2. 



In fig. 2 A ziet men den spriet uitgestrekt met de gewone rig- 

 ting der geledingen, uit een eenigzins ander standpunt, dan bij B. 

 Men onderscheidt terstond negen geledingen, waarvan N°. 9 het 

 groote, gekromde wortellid is, 5 tot 8 kleinere, gladde geledingen 



