— -17 



één insektmet zijne coque op tafel, en toch hielden de werkzaamhe- 

 den niet op. '■'■1'ant la nature commande impérieusement^'' voegt hij er bii. 



Wat den tijd van het spinnen van nestjes aangaat, miger nam 

 dit waar in het begin van Mei , lyonet den 3 Junij en volgende 

 dagen. Laatstgenoemde vond er ook in Julij met eitjes; ik, 

 zoowel bij Leiden als bij Groningen, gedurende de geheele Meimaand. 

 Dat ik den 5 Sept. 1814, bij Ehijnsburg, een nestje vond met 

 51 gele en dus jonge eitjes, verdient opmerking. Er schijnt dus 

 in den nazomer nog voortteeling te geschieden , en het wordt de vraa», 

 of er maskers of poppen overwinteren , dan of er zóó laat nog vol- 

 komene insekten te voorschijn komen ? Yolgens miger worden er 

 98 dagen vereischt om de tor volkomen te vormen , waarvan zij 60 

 als masker leeft. Gesteld, de vermelde eitjes waren den 1 Sept. gelegd , 

 en aangenomen , dat het koude weder eens geene vertraging aanbrao-t , 

 dan zouden de torren den 7 Decemb. zijn voor den dag o-ekomen. 

 Onmogelijk is dus de metamorphose vóór den winter niet, maarzij 

 wordt bij vertraging onwaarschijnlijk. Miger ving in het voorjaar 

 krachtige maskers; jammer dat de tijd niet bepaald wordt opgegeven. 



Het getal der eitjes is steeds omstreeks 50, soms eenige minder, 

 soms meer. Zij komen in den regel na 12 a 14 dagen uit. Eerst 

 zijn zij geel, worden later donkerder , bruinachtig, en zijn ten laatste 

 zóó gevuld met het larf je, dat zij er als 't ware de gedaante van 

 vertoonen. Toen ik, in 1814, in de door de larven verlatene nest- 

 jes van de kleine torren niets terugvond van de doppen, teekende 

 ik deze vraag aan: "moet men gissen, dat de jonge diertjes, na 

 het uitkomen, nog niet terstond bekwaam zijn , om allerhande voedsel 

 te nuttigen en den invloed van het water door te staan.? Zouden 

 zij daarom nog eenigen tijd in het nest verkeeren en de doppen 

 tot voedsel gebruiken?" Schubaert {Letteri. 1849 ]\'o. 40.) ant- 

 woordde opzigtens de groote torren: "de jonge larfjes blijven in het 

 weefsel, tot na de eerste vervelling, gedurende welken tijd zij dit 

 weefsel, zoowel als de schalen hunner eijeren en de afgestroopte 

 huidjes grootendeels verbruiken, en de daarin bevatte lucht door 

 middel der zijdelingsche luchtopeningen ter ademhaling schijnen te 



bezigen." 



