48 



Meestal duurt het vertoef van de maskers in Het nestje één dag, 

 en als zij het dan verlaten, zwemmen zij vrij in het water rond, 

 doch vereenigen zich in den eersten tijd nog gaarne in kleine 

 hoopjes. Zij voeden zich met kleine waterslakken, vooral Bulini, 

 wormpjes, kikvorsch-larven enz. Miger gaf hun ook raauw vleesch 

 en in stukjes gesneden groote slakken. 



Het masker, fig. 14, heeft een plat, ruimvellig, geringd, zwart 

 ligchaam met weêrzijds geplaatste, kleine, vleezige, onbehaarde lucht- 

 openingen. Er zijn korte, rolronde staartaanhangsels, a. De kop 

 is rond, glad, roodachtig bruin, voorzien met sprieten, die drie 

 eenigzins gewimperde geledingen hebben. Er zijn stevige kaken 

 tot het vatten en verkleinen van de prooi. De pooten zijn donker 

 gekleurd, kort, platachtig, gewimperd en met een klaauwtje ge- 

 wapend; zij dienen tot zwemmen en vastklemmen aan waterplanten of 

 andere voorwerpen en de prooi. Dat het masker bij aanraking een zwart, 

 stinkend vocht van zich geeft, was reeds aan frisch bekend. Zij 

 komen van tijd tot tijd aan de oppervlakte van het water, omadem 

 te halen; men vindt hen ook stil liggen aan slikkerige slootwallen, 

 even boven water. 



Eer de larven poppen worden, vervellen zij meer dan eens. Schü- 

 BAERT deed de belangrijke waarneming, dat de larve, tijdens de 

 vervelling, inderdaad luchtringen aan iederen ring van het ligchaam 

 bezit, zoodat de vervelling der luchtbuizen geschiedt, even als bij 

 andere torren-larven, terwijl men dan ook aan het ligchaam der 

 pas vervelde larve, bij vergrooting, duidelijk de openingen ziet. 

 Zij sluiten zich echter spoedig en slechts de achterste blijven voor 

 de ademhaling open. 



Fig, 14. uaarLïONKT, XII. 



Fig. 15. naar Migek, Fig. 8. 



