— 49 — 



Is het masker volwassen, dan begeeft het zich buiten het water 

 en in vochtige aarde, om de gestalte van eene pop aan te nemen. 

 De larve is dan gekromd , als in fig. 14 wordt voorgesteld , en vormt 

 zich een langwerpig aan alle kanten gesloten hol, gelijk in fig. 15 

 te zien is. Er worden ongeveer 10 dagen voor de volkomene me- 

 tamorphose gevorderd. De huid scheurt op den rug, van den kop 

 af tot aan den vierden ring, en de pop wordt, om zoo te zeggen, 

 door deze opening geboren. 



De pop is geelachtig wit en men kan er de deelen van het vol- 

 komen insekt grootendeels in erkennen. Aan het achtereinde merkt 

 men twee aanhangsels «a op, terwijl op elk van de voorste hoeken 

 van het borstschild drie hoornachtige en achterwaarts omgebogene 

 stekels ö zijn. Lyonet, migee. en schxibaerï stemmen overeen in 

 het nut dezer deelen, terwijl eerstgenoemde bij dit onderwerp lang 

 redeneert over de eigenwijsheid van hen , die beslissen , dat eenig 

 ligchaamsdeel geen nut of doel heeft, als zij het niet weten of 

 kennen. De pop namelijk staat in haar onderaardsch hol steeds op 

 den kop en rust op de evengenoemde stekels van het borstschild , 

 terwijl zij zich met de achterste uitsteeksels ook steunt. Zij komt 

 dus niet in aanraking met de vochtige wanden , wat schaden zou , 

 en herneemt altoos dezelfde houding. 



Gedurende de drie weken van dit levenstijdperk, wordt de kleur 

 van de oppervlakte donkerder en eindelijk ontstaat eene lange scheur 

 in de huid van den rug. De tor plaatst zich op haar rug en ont- 

 doet zich, met behulp van hare pooten en het wringen van de buik- 

 ringen, van haar omkleedsel. De dekschilden of hoornige vleugels, 

 die tot nu toe over den buik lagen (fig. 15 c), gaan den rug bedek- 

 ken; de vleugels ontplooijen zich, droogen op, en erlangen voldoende 

 vastheid; kort daarna vlijt zich het insekt als het ware onder zijne 

 nu nog witte en buigzame dekschilden neer, en tracht zich op de 

 nog wankelende pooten op te rigten. In omstreeks 24 uren neemt 

 het eene bruine of zwartachtige kleur aan. Gedurende nog ongeveer 

 twaalf dagen blijft de tor in haar hol, doch heeft dan kracht ge- 

 noeg verkregen , om zich met behulp van kaken en pooten een' uit- 

 weg te banen van haar kluis naar de vrije lucht, zoo teregt levens- 



4, 



