HERMANN VON MEïER'S GEVOELEN 



OVEIl HET BESTAAN VAN 



DEN MENSCH IN DE VOORWERELD 



"De Palaeontoloog , die zich ten doel gesteld heeft, om de ge- 

 schiedenis na te gaan der levende wezens, die de aarde bewoond 

 hebben, en om te bepalen tot welk tijdperk elke diervorm behoort, 

 wanneer die verschenen, wanneer die verdwenen is, moet ook de 

 vraag zoeken te beantwoorden, wanneer het menschengeslacht op 

 aarde is verschenen. Wanneer ik mij veroorloof om deze vraag te 

 behandelen, terwijl ik mij juist onledig houd met het beschouwen 

 der orde van de zoogdieren , zoo ben ik toch ver verwijderd van de 

 meening, dat de mensch niet anders is dan een zoogdier met twee 

 handen en twee voeten , alleen omdat hij levende kinderen ter wereld 

 brengt en die zoogt, en omdat de zamenstelling van zijn ligchaam 

 veel overeenkomst heeft met dat der zoogdieren. Zeer verdienstelijke 

 Dierkundigen, die zich beroemen dat zij de zamenstelling der die- 

 ren tot grondslag nemen van hunne classificatiën , beschouwen den 

 mensch niet anders. Maar juist die zamenstelling is het, welke den 

 mensch geheel op zich zelven doet staan. Hij leeft met de dieren onder 

 dezelfde omstandigheden , en moest daarom in zijne zamenstelling 

 ook wel met de dieren overeenkomen ; maar elk in het bijzonder 

 beschouwd , verschillen de deelen van het menschelijk ligchaam zeer 

 van dat der dieren. Geen dier, zelfs geen zoogdier, bezit hersenen 

 als die van den mensch , of eene hand , welke aeistoteles , zoo 

 teregt, het werktuig noemt, waarmede alle werktuigen gemaakt 

 worden ; geen dier heeft een geestelijk leven als de mensch. Tus- 

 schen hem en zelfs het verstandigste dier bestaat eene klove, die 



