— 94 — 



Bij zijne snelle vlugt heeft hij van roofvogels weinig te vreezen. 

 Dr. M. WAGNEK {Reisen in Nord-Amerika in den Jahren 1852 und 

 1853. Leipzig , 1854; I, p. 160 — 164), aan wien deze berigten 

 ontleend zijn , zag den eersten Kolibri , welken hij tot nu toe alleen 

 uit de verzamelingen voor Natuurlijke Historie kende, levende in 

 een ahorn-bosch in Beneden-Kanada, in al de schoonheid van zijn 

 lucht- en bloemen-leven. Een Europeaan, die dit diertje niet kent, 

 moet het op den eersten aanblik voor een insekt houden. In de 

 vlugt is, bij de snelle beweging der vlerken, zijne gedaante niet 

 te onderscheiden en doet aan enkele vlindersoorten denken. Aan 

 den Niagara zag hij den Kolibri nog veel algemeener, in het begin 

 van Augustus. In alle bloemtuinen komt hij voor, en is in het minst 

 niet menschenschuw. In de bosschen zweeft hij meest om de bloemen 

 eener Impatiens, welke veel heeft van het, ook bij ons inheemsch, 

 Springzaad [Impatiens noli tangere) en welke, even als dit, bij de 

 ligtste aanraking der rijpe zaaddoos, hare zaden met geweld uit 

 elkander doet springen. 



Overigens is het leven ven dezen bloemen-amor buitengemeen 

 teeder. Het allerkleinste hageltje doodt hem dadelijk. Dikwijls klemt 

 hij zich nog stervende aan de bloemstengen vast en hangt dan, 

 met zijn nedergebogen kopje, allerbevalligst aan den buigenden 

 bloemsteel. 



V. H. 



