100 



ik overigens opmerkzaam op het feit, dat bij eenige visschen niet 

 alleen ademhaling door de kieuwen bestaat, maar ook door het 

 inslikken van lucht aan de oppervlakte van het water, de dusge- 

 noe'mde "darm-respiratie." Deze neemt toe, wanneer de kiemadem- 

 haling verhinderd wordt, zoo als baümert onlangs bij de ook ten 

 dezen reeds lang merkwaardige Cobitis fossiUs gevonden heeft. 



Een tweede algemeen, doch meer uitwendig kenmerk van het 

 visschenrijk is gelegen in hunne vinnen. Vele beschouwen deze 

 dealen als de eigenlijke bewegings-organen der visschen. Deze mee- 

 ning is niet geheel juist. Op enkele uitzonderingen na, zijn het 

 niet zoo zeer de vinnen, door welke de visch zich voornamelijk 

 voortbeweegt, dan wel de zij delingsche draaijingen of schommelingen 

 van den tronk en vooral van diens staartuiteinde. Er zijn dan ook 

 visschen , bij welke de vinnen zeer weinig ontwikkeld zijn. Er is 

 zelfs eene soort van aal, die in het geheel geene vinnen bezit. De 

 staart-, rug- en aars-vinnen ondersteunen overigens de bewegingen 

 wel, — vooral door de verticale oppervlakte van het geheele ligchaam 

 te vergrooten , — maar de vinnen , die aan de borst en den buik meer 

 in dwarsen stand zijn geplaatst, bepalen voornamelijk de rigtings- 

 veranderingen der visschen in het water en bewaren het evenwigt 

 der visschen, zoo als dit uit de proeven van paleij (waarbij nu 

 eens deze dan eens gene vinnen werden afgeknipt) ten klaarste is 

 gebleken. Intusschen zijn er visschen, bij welke de borst- en 

 buikvinnen dermate ontwikkeld zijn , dat zij werkelijk in bouw en 

 verrigting eenige overeenkomst vertoonen met de voorste en ach- 

 terste ledematen der zoogdieren , andere met de vleugels der vogels. 

 __ Onder de vliegende vis- 



schen, de haaijen, de rog- 

 gen en anderen , b. v. de 

 Malthaea Vespertilio, de 

 Chironectes picius (zie 

 later) , worden daarvan 

 sprekende voorbeelden 

 ontmoet. 



VLIKGENDK VISCH. 



