— 105 — 



noemde wijze, soms vreemdsoortig verlengd , doch bij eenigen zijn 

 de opper- en onderkaak onbewegelijk vastgegroeid; een verschil, 

 dat door de zoölogen weder tot de bepaling van sommige fa- 

 miliëu, geslachten en soorten is gebezigd. De lippen, en in het 

 geheel de mond, vertoonen daarbij tevens eene groote verscheiden- 

 heid. Bij sommigen is de mond niet vooruitstekende, maar onder- 

 aan geplaatst, b. v. bij de haaijen, de steuren. Bij anderen bevindt 

 de mondopening zich bovenwaarts gerigt, zooals men dit ziet bij 

 den Uranoscopus. Vooral merkwaardig echter is de inrigting van dit 

 deel bij eenige zuigvisschen , b. v. den lamprei. Zij bewerken met 

 den ringvormigen bek, gevormd als bij de ringwormen, een lucht- 

 ledig. Even als de bloedzuiger, kunnen zij zich daarmede vast- 

 hechten, en dit soms met betrekkelijk groote 

 kracht. Zoo zag pennant eenen lamprei van 

 3 pond, opgeligt wordende, een' steen van 

 12 pond medenemen. Andere zuigvisschen zijn 

 op andere ligchaamsplaatsen van overeen- 

 komstige zuigtoestellen voorzien. Zoo kan de 

 Cydopierus lumpus zich met den huik vasthechten. Zoo bezit de 



zoogenaamde Remora, 

 van de oudste tijden 

 reeds befaamd om haar 

 zuigvermogen , een 

 eigen toestel daarvoor 

 op den kop. Zij heeft 

 een ovaal, dwarsge- 

 streept kopschild, met 

 verhevenen ran d en za - 

 mentrekbaar midden- 

 deel. Bij het binnen- 

 waarts trekken van dit 

 laatste, ontstaat een 

 luchtledig, op gelijke 

 wijze als bij de tegenwoordig veel gebruikelijke gom-elastieke koppen. 

 Oudtijds verhaalde men van deze visschen vreemdluidende zaken. 



PETROMYZON MARINUS. 



{zuigermondvan lamprei.) 



CYCLOPTERUS LUMPUS. 



ECHENEis OSTEOCHIRUS. {de Remora.) 



