— 106 



Plinius onder anderen schrijft, dat wanneer de groote zuigvisch 

 zich eenmaal goed had gehecht aan het roer eener oorlogsgalei, 

 400 roeijers niet in staat waren , die van hare plaats te bewegen ! 

 Schepen zelfs, die in volle vaart verkeerden, konden er eensklaps 

 door worden tegengehouden ! Nog in onzen tijd draagt de Remora 

 deswegens , bij de Duitsche zoölogen , den naam van Schiffs-halter. 

 Voor die verhalen echter staat niemand meer in. Men brengt ze 

 bepaald tot de fabelen der Natuurlijke Geschiedenis. Grooter is de 

 waarschijnlijkheid der bewering, dat de zuigvisschen zich deze 

 hunne eigenschap tot eigen voordeel ten nutte maken , om zich , 

 aan de kiel van schepen gehecht, of zelfs aan den buik van groo- 

 tere visschen, gemakkelijk van plaats te doen veranderen. Doch 

 ook het vernuft van den mensch zou daarvan partij weten te trek- 

 ken. CoMMERSON zag visschcrs, op de kust van Jfora»?5«'2«e, andere 

 visschen en zeeschildpadden vangen, met behulp van RemorcCs. Zij 

 laten die daartoe rondzwemmen aan een lang touw, in het bereik 

 der begeerde voorwerpen , en trekken daarna deze, met haren, doch 

 niet voor haar zelve gemaakten buit, naar zich toe, een buit, 

 waarop men het Sic vos non vobis van virgiliüs zeer geschikt zou 

 kunnen toepassen. 



De inrigting der tanden bij de visschen , — ook van veel gewigt 

 geworden voor het bepalen der geslachten, — is zeer uiteenloopend. 

 Men ziet ze niet .alleen aan de kaken , maar er zijn er velen , die 

 ze ook ingeplant hebben op het verhemelte, op de tong, in de 

 keel zelfs, waarvan de monsterachtige zeewolf een der meest alge- 

 meen bekende voorbeelden oplevert. Zij ontbreken daarentegen bij 



anderen , zooals bij de steursoorten en de kar- 

 perachtige visschen. Soms zijn ze zeer fijn en 

 dun, zelfs zacht, als borstels of haren, ge- 

 lijk bij de klipvisschen. Krachtig integendeel, 

 zelfs in zes en meer rijen geplaatst, plat, 

 of puntig, driehoekig, gezaagd of getand 

 vindt men ze inzonderheid bij de familie der 

 haaijen ontwikkeld. Bij de groote soorten van 

 dezen ziet men er soms , die in de bovenkaak 



ANAKRHICHAS LUPUS , 

 (ZKliWOLF.) 



{verhemelte- enJceel-ianden.) 



