111 



hebben gekend. Ook van karpers en forellen vindt men opgetee- 

 kend, dat zij op het roepen van hunne namen kunnen worden 

 afgerigt. Wat meer is, het schijnt wel dat er ook visschen worden 

 gevonden, die muzykaal zijn! Ik zal hier niet herinneren aan de 

 magische uitwerking van orpheus welluidende lier; in vollen ernst 

 daarentegen mag ik mededeelen, dat men soms bij den visch- 

 vangst, bepaaldelijk van den elft, gebruik maakt van klokjes of 

 schelletjes, boven de netten geplaatst. De ondervinding zou den 

 visschers hebben geleerd, dat de elften door de toonen daarvan 

 worden gelokt. 



Misschien bij hen naauw met het gehoor zamenhangende, beschouwt 

 men overigens in het algemeen het gevoel bij de visschen van weinig 

 aanbelang. Hunne schubben of pantsers maken dan ook veeltijds de 

 huid ongeschikt als fijn tastorgaan. Nogtans weet men , zoo als owen 

 vooral heeft ontwikkeld , dat de uiteinden der borstvinnen bij velen 

 duidelijk als gevoelsorganen dienen , en dat enkele plaatsen van het 

 ligchaam, zoo als de buik, vrij gevoelig zijn, als mede, bij vele 

 visschen, de lippen- en mond-aanhangsels. Bij vele karper- en meerval- 

 „ff. achtigen (Siluri) komen deze 



-voor als overeenkomstige 

 deelen van de baardharen bij 

 sommige zoogdieren. Zij zijn 

 hier echter zacht en meer 



siLUEUs CLARiAS. Shaw. {mond-dradeu.) 



draadvormig. Men houdt het 

 er voor, dat die aanhang- 

 sels , die soms ook gewijzigd 

 voorkomen als uitsteeksels op den kop of zelfs als dunne en lange 

 uitloopers aan de vinnen, bij Zeus-, Trigla-soorlen , en vele andeTen , 



min of meer als tastorga- 

 nen dienen. Wanneer vele 

 zoölogen in het algemeen 

 een fijn gevoel aan de vis- 

 schen ontzeggen , zoo moet 

 ik toch de aandacht vesti- 

 gen op eene daarmede naauw- 



ZEUS CILIARIS. {vin-draden) 



