— 115 — 



volgen en te overvleugelen. Dit geluid wordt nu eens met brommen , 

 dan weer met fluiten vergeleken; en om het reeds uit de verte te 

 kunnen onderscheiden, plaatsen de visschers zich met het oor op 

 de verschansing van hun vaartuig. Een grooter geslacht uit dezelfde 

 familie is het genus Pogonias, waarvan soorten 3 voeten lang en 

 50 oude ponden zwaar kunnen worden, i) Deze visschen houden zich 

 op in de stille Zuidzee, inde Chineesche zee , enz. en zwemmen ook 

 in troepen. Zij doen insgelijks een bijzonder geluid hooren, doch 

 krachtiger nog en op eene andere wijze. Zij schijnen zich (op de eene 

 of andere wijze, even als de reeds genoemde zuigvisschen) aan de kielen 

 of zijden en der schepen vast te zetten , en dan , zoowel boven als onder 

 water, een vervaarlijk geraas te kunnen maken. In vele talen zijn 

 ze zelfs deswegens beroemd: bij ons als trommelvisschen , bij de 

 Franschen als tambours, bij de Engelschen en Amerikanen als drums 

 of grunts. Vele zee-officieren en reizigers teekenden hunne waar- 

 nemingen dienaangaande met verbazing op, en ook a. von humboldt 

 was er eens getuige van. Soms is het slechts eene soort van geborrel, 

 alsof water hard kookt. Andere malen echter is het zdó hevig, dat 

 het schip er letterlijk van dreunt. "Bij het jonge scheepsvolk, — 

 zegt VALENCiENNES, — aan hetwelk dit verschijnsel nog vreemd is, 

 rijst dan het haar soms te berge , wanneer het des nachts daardoor 

 onverwachts wordt gewekt. En zelfs de bevaren matroos is zijn 

 eersten schrik somtijds niet meester, in de gedachte aan bran- 

 dingsgeluid , aan lekken , of blinde klippen." Het wordt dan ook 

 beschreven als hoort men, bij dit gedreun, een onderaardsch of 

 liever onderzeesch concert van klokken, orgels, harpen, enz., terwijl 

 echter de trommel daarbij steeds den boventoon houdt. Op welke 

 wijze ontstaat dit geluid? Wij hebben immers hierboven herinnerd, 

 dat de visschen geene luchtpijp hebben , geene longen en eene nagenoeg 

 onbewegelijke tong. Hoe het tot stand komt, weet men nog niet 

 regt, doch wel, dat bij alle geluidgevende visschen de. oorzaak niet 



1) In het algemeen zij hier eens vooral gezegd, dat wanneer ik alleen van ponden 



spreek, steeds oude worden bedoeld. Bij de t?o^^^« heb ik ook de Rijnlandsche , Parijschc, 



Engelsche niet onderscheiden. 



8* 



