— 118 — 



visschen , wier zwemblaas gemeenschap met de buitenwereld heeft , 

 zou het dalen ook kunnen geschieden eenvoudig door het uitla- 

 ten van luchl. Visschen , bij welke dit bewegings- vermogen 

 minder of niet aan den wil is onderworpen, schijnen alzoo aan 

 bepaalde diepten in de zee gebonden te zijn. Wanneer de zoodanige, 

 aan angellijnen, met spoed uit de diepte naar boven worden ge- 

 haald, ziet men soms hunne zwemblaas bersten, door hare sterke 

 uitzetting bij de eensklaps verminderde uitwendige drukking. Het 

 vermogen van te kunnen rijzen of zakken, dient den visschen ook 

 in zoo verre, als zij daardoor de voor hen meest geschikte tempe- 

 ratuur kunnen opzoeken. De gemiddelde warmtegraad, dien de zee- 

 visschen verkiezen, schijnt van 15° C. of 59° P. te zijn. Velen 

 kunnen overigens eene koude verdragen , die het vriespunt zeer nabij 

 komt. Ook onze gewone zoetwatervisschen houden zich in ijs- 

 koud water uitmuntend, zoo als ik, èn in de natuur èn bij proeven, 

 meermalen heb gezien. Zelfs wil men in het ijs ingevrozene visschen 

 hebben gevonden , alwaar zij door hunne beweging (en geringe eigene 

 warmte?) eene kleine ruimte openhielden. Een' hoogen warmtegraad 

 kunnen zij in elk geval veel minder verdragen. En wanneer men 

 hier den regel waarneemt , dat die hun weldra doodelijk is , zoo valt 

 het wel eens moeijelijk geloof te slaan aan de uitzonderingen daar- 

 omtrent opgegeven. Zoo wil desfontaines, te Cafsa in Tunis, eene 

 soort van brasem {Sparus) levende hebben gevonden in warme bronnen 

 van 37° C. of 99° E. Veel sterker voorbeeld nog vindt men aangehaald 

 door Prof. van dek hoeven, ten opzigte eener Ci/prinus-soort , 

 de Cyprinus (of Leuciscus) thermalis van Ceylon. Deze zou bestand 

 zijn tegen de warmte van 50° C, of 122° E., der heete bronnen op 

 dit eiland ! Het kan waar zijn , doch zeker is het, dat onze voorn , bra- 

 sem, baars en dergelijken in water van die temperatuur naauwelijks 

 eenige minuten in het leven kunnen blijven. Althans bij hunnen 

 overgang van gewoon water van 15° C. in water van 40 a 50° zag 

 ik hen spoedig bezwijken. Niet minder zeker acht ik het ook, 

 dat men de eenvoudige opgaven hieromtrent, door ze in de bijzon- 

 heden na te gaan, beter leert waarderen, en ziet, dat men op de 

 hoegrootheid der temperatuur dan nog al kan afdingen. Bij gehvais 



