— 131 — 



ontvangen , is er uit den voorwand een regthoekig vak weggenomen , 

 en daarna voorzien van een deksel, dat aan de binnenzijde met bladtin 

 is beplakt, ten einde dit, bij eene bepaalde stelling, het licht naar 

 de teekening zou kunnen terugkaatsen. Is het deksel gesloten, zoo 

 kan men er doorschijnende photographieën , op glas bewerkt, door 

 waarnemen. 



Het zoo eenvoudige werktuig, dat daar beschreven werd, is 

 eene uitvinding van den Engelschen geleerde bb,ewsteu. De heer 

 LOGEMAN noemde dezen ook reeds op bladz. 190 van den l^'^ jaar- 

 gang naast dove, als den man, die eene andere inrigting aan den 

 op die plaats beschrevenen spiegel-stereoskoop van wheatstone had 

 gegeven. Deze laatste heeft intusschen iets boven den eersten voor- 

 uit, en wel, dat men op de ter wederzijde staande wanden, die 

 men op bladz. 188 in SS en S' S' op den kant ziet, grootere 

 teekeningen of afbeeldingen kan plaatsen dan onder in het kastje 



van BREWSTER. 



Het is waar, de spiegels vergrooten de afbeeldingen niet; maar 

 men kan dit nadeel ophefien, door tusschen en SAS', dus 

 dwars voor de verbindingsplaats A der spiegels , een zwart schermpje 

 te zetten,, dat van S en S' tot A reikt, en twee openingen heeft, 

 waarin bolle lenzen zijn bevestigd. Door de eenvoudigheid en be- 

 knoptheid der inrigting van brewstek, die thans voor weinige 

 stuivers is te verkrijgen, zal zij evenwel meer algemeen worden 

 aangewend dan die van wheatstone. 



De heer logeman heeft in de door hem gegevene figuur, door 

 afbeelding van den weg, dien de teruggekaatste lichtstralen nemen, 

 duidelijk gemaakt, waarom de beide teekeningen, die in S S en 

 S' S' voor de spiegels worden opgehangen , in het punt L tot één 

 worden, of elkander als het ware bedekken. Iets, dat daarmede 

 geheel overeenkomt, gebeurt bij de lenzen van brewster. Onder 

 elk glas ligt eene teekening, de eene bestemd voor het regter-, de 

 andere voor het linkeroog. Worden zij gelijktijdig waargenomen, 

 zoo bedekken de beide figuren elkander en gaan in één geheel over. 

 Men zie, om zich dit verschijnsel behoorlijk te kunnen verklaren, 

 eerst door de linker- en vervolgens door de regterhelft eener bolle 



