— 146 — 



Boven op deze plank A B rust een tweede, die iets kleiner is, en 

 om eene spil c, die door het midden gaat, schuivende over de 

 eerste, kan worden rondgedraaid. Men plaatst nu eerst de cham- 

 bre obscure in a, en ziet, of de te projecteeren voorwerpen de ge - 

 wenschte stelling hebben; daarna zet men de chambre obscure in 

 c, draait de bovenste plank zoover om, totdat de voorrand rs met 

 de lijn m n zamenvalt, die op het onderste vlak is getrokken, en 

 wacht nu totdat het licht genoegzaam op de gevoelige laag heeft inge- 

 werkt; daarna schuift men de chambre obscure in <?, en doet den 

 rand der bovenste plank de lijn op bedekken ; dan zal nu de tweede 

 projectie ontstaan. Deze verrigting vereischt weinig tijds; te meer 

 daar de beide lichtbeelden op eene en dezelfde plaat worden voort- 

 gebragt, door eerst de eene, dan de andere helft der plaat aan de 

 werking van het licht bloot te stellen. 



Het valt gemakkelijk in te zien , dat men bewegende voorwerpen, 

 ook op deze wijze, onmogelijk voor den stereoskoop kan afbeelden. 

 Maakt men de beide beelden tegelijk, dan zal ook dit niet buiten 

 het bereik der photographische kunst blijven, want talbot, de 

 veteraan in de photographie , heeft in 1851 van een gedrukt pa- 

 pier , dat zeer snel in de rondte werd gedraaid , bij eene oogenblik- 

 kelijke verlichting door electrisch licht, een volmaakt duidelijk 

 photographisch beeld verkregen; in de Compt. rendus. T. XXXIII 

 p_ 623 — 627 , heeft hij de wijze, waarop hij aan de eiwitlaag, over glas 

 verspreid, die ongeloofelijke gevoeligheid wist te geven, blootgelegd. 

 Zulk eene snelle lichtwerking zou de verwachting kunnen doen 

 ontstaan , om nog eenmaal de maan , het digtst bij ons liggende 

 hemelligchaam , met al hare verhevenheden in relief voor ons te 

 zien, wanneer men haar, bij dezelfde schijngestalte, op twee ver- 

 schillende plaatsen van het aardhalfrond zal hebben gedaguerreotypeerd. 

 Wij eindigen thans deze beknopte beschrijving, waarmede wij 

 hopen iets te hebben bijgedragen, om de belangstelling in eene 

 uitvinding, die haar ten volle waardig is, meer algemeen te 

 maken, en de overtuiging te hebben versterkt, dat er voor den 

 navorschenden geest geen aantrekkelijker studie is dan die der 

 werking van het gezigtsorgaan. 



