— 159 — 



eene schoone blaauwachtige kleur vertoonen , dan weder met eene dikke 

 sneeuwlaag overdekt zijn. 



Door den golfslag worden deze ijsvelden dikwijls plotseling van 

 een gescheurd, en daardoor in stukken van 100 tot 200 CU mijlen 

 verdeeld. Deze velden worden meermalen door eenen snellen stroom 

 medegevoerd, en wanneer zij eenen tegenovergestelden stroom ont- 

 moeten, die stukken van een ander ijsveld met zich medevoert, 

 dan stooten deze ijsmassa's met een vreesselijk gekraak op elkan- 

 der. Wanneer een schip het ongeluk heeft tusschen twee zulke massa's 

 in te geraken, dan wordt het soms letterlijk door midden gesneden. 



Wanneer zulke ijsvelden, bij eene dergelijke ontmoeting scheu- 

 ren en in stukken vallen, dan nemen andere toe in grootte, en 

 worden nog vreeselijker. Het eene ijsblok na het andere wordt 

 opgestapeld en door de golven opgeheven; zij vormen alzoo ware 

 ijsbergen, die dikwijls 10 tot 15 ellen hoog boven den waterspie- 

 gel uitsteken. In de Baffinsbaai worden nog verreweg hoogere 

 ijsbergen gevonden, dan in de zeeën van Groenland. Zij steken 

 dikwijls 30 tot 40 ellen boven de oppervlakte des waters uit, 

 en daar deze hoogte slechts | gedeelte uitmaakt van den geheelen 

 ijsberg, die voor l gedeelten onder de oppervlakt der zee is ge- 

 dompeld, zoo bedraagt de geheele hoogte dier ijsbergen 250 en 

 350 ellen. Men meent dat deze ijsbergen aan de kust worden gevormd, 

 waar zij de diepten vullen, die in de zee hare uitwatering heb- 

 ben, en waar zij door eenige onbekende oorzaak worden losgescheurd. 

 Inderdaad ziet men aldaar aan de kust zulke in enkele gedeelten 

 afgescheurde ijsbergen van heerlijk blaauwe kleur en wonderbare 

 hoogte. In den zomer, wanneer het ijs door de werking der zon- 

 nestralen smelt, stroomt het water van den top dier bergen als 

 geweldig groote watervallen naar beneden. Dit is een heerlijk en 

 majestueus tooneel, dat de zeelieden echter slechts uit de verte durven 

 te aanschouwen, want de reusachtige, hoog in de lucht uitstekende 

 bogen en ijsruggen barsten dikwijls plotseling onder een verschrik- 

 kelijk gekraak uiteen, en storten in de zeeneder. 



Staan wij ten slotte nog eenige weinige oogenblikken stil bij de 

 physische eigenschappen, waardoor het ijs zich kenmerkt, voor zoo 



