— 160 — 



verre wij nog geene gelegenheid hebben gehad, om daarvan in de 

 voorgaande bladzijden te gewagen. 



Tot de reeds genoemde physische eigenschappen behooren de 

 kristalliseerbaarheid van het ijs, zijn glans en hardheid; doch 

 de eigenschap, waarop ik hier meer bepaald wilde wijzen, is 

 de groote taaiheid, die het ijs wel is waar met vele andere 

 ligchamen gemeen heeft, maar die bij eene vastgewordene vloei- 

 stof, zoo als het ijs, inderdaad opmerkelijk is. Velen hebben 

 het toch met mij ondervonden, dat ijs van 1 Ned. duim dik niet 

 alleen zeer goed eenen aanmerkelijken last konde dragen, maar 

 dat het zelfs onder dien last zich boog, ja onder het voortgaan 

 in eene eenigzins golvende beweging geraakte, zonder te breken. 

 Dat het ijs hierbij niet breekt, moet wel gedeeltelijk daaraan 

 geweten worden, dat het water het ijs tot steun verstrekt, 

 doch juist de golvende beweging toont aan, dat het ijs zonder 

 taai te zijn, die beweging niet konde doorstaan. Bij iedere bewe- 

 ging immers, hoe gering ook, die het ijs ondergaat, zoude het 

 onfeilbaar moeten afbreken, wanneer de ijsdeeltjes onderling niet 

 met groote vastheid aan elkander hingen. Behalve deze, hebben 

 ook andere proeven de taaiheid van het ijs voldoende bewezen. — 

 Een stuk ijs, van 3 el lang, 27 duim breed en nagenoeg 11 duim 

 dik, dat met het eene einde aan een groot ijsblok vast zat, konde 

 aan het tegenovergestelde einde een gewigt van ruim 12 pond 

 dragen , zonder te breken. 



