NATUURHISTORISCHE SCHETS 



DER 



VISSCHEN, 



EN VAN 



HUNNE BETEEKENIS VOOR DEN MENSCH, 



DOOR 



Dr. A. W. M. VAN HASSELT. 

 {^Vervolg van bladz. 122). 



II. 



oommige visschen leven in den regel eenzelvig, inzonderheid de 

 eigenlijke roof- visschen , zoo als de snoek. Andere, en deze stellen wel 

 de groote meerderheid daar, beminnen de gezelligheid. Vele trekken 

 zelfs in troepen , zoo als de elften , de zalmen , de makrelen , de 

 thonijnen, de steuren, de haring, enz. Van waar deze zoogenaamde 

 trekvlsschen komen, werwaarts zij gaan, is nog niet voldoende be- 

 kend. Eene der meest erkende oorzaken daarvan is de gemeenschap- 

 pelijke aandrift, om bepaalde streken op te zoeken, voor het werpen 

 van de kuit. Daartoe begeven velen zich, uit de hooge zee, naar 

 de kusten ; daartoe zwemmen anderen meer of minder hoog de 

 rivieren op, en dit soms in zóó digte drommen, dat zij op on- 

 diepe plaatsen , of ook dan wanneer zij stuiten tegen netten , die 

 in de rivieren op hunnen weg zijn uitgespannen, als het ware 

 banken van visch kunnen vormen. Wanneer zij op deze togteni 

 beletselen van dezen of anderen aard ontmoeten , kunnen zij eene 

 ongeloofelij ke kracht ontwikkelen. Dit geldt bepaaldelijk voor de 

 zalmen. Wanneer deze kleine dijken of zelfs watervallen aantreffen , 

 syringen zij daarover henen. Bij den Shannon in Ierland, en bij 

 den daarnaar genoemden Saut du Saumon in het graafschap Pem- 

 broke, zag twiss hen dit zoo lang beproeven en herhalen, tot 

 het hun eindelijk gelukte den val te boven te komen. Zij zetten 



11 



