— 173 — 



in zwang. Onder haar,... doch ik mag niet te zeer uitvoerig 

 worden, daar mijn opstel toch reeds ongevoelig eene groote uitbrei- 

 ding verkreeg ; — ik verwijs u dus liever ten voorbeelde op eenige 

 schoone beschrijvingen van voorname visscherij en, die in den laatsten 

 tijd, zoo in dit Album, als in het Pantheon werden opgenomen, 

 zoo als van Prof. van der hoeven over de haringvangst, van 

 Dr. I-. MULDER over de steurvangst aan den Reval en de Wolga , van 

 Dr. VAN GEUNs over de thonijn-visscherij in de Middellandsche zee. 

 Waar de visch vangst afneemt, droogt alzoo eene voorname bron 

 der volkswelvaart op. Voor Frankrijk vind ik zelfs opgeteekend, 

 dat deze, in bepaalde Departementen, in 20 jaren (van 1830 tot 

 1850) niet minder dan 16 millioen franken in waarde was gedaald ! 

 Het zal dus niet bevreemden , dat men vooral daar te lande de 

 vischfokkerij {piscicuUuur) der ouden, doch thans meer op weten- 

 schappelijken grondslag, zoo ijverig voorstaat. Doch ook over dit 

 onderwerp mag ik gerustelijk verwijzen naar de leerzame beschrij- 

 vingen , daarvan reeds door Prof. harting (die zich thans ook prak- 

 tisch -met dit onderwerp bezig houdt en daarover eene mededeeling 

 aan de koninklijke Akademie van wetenschappen heeft gedaan) — zoo 

 afzonderlijk als in dit Album der Natuur gegeven. Alleen zij het mij 

 vergund daar bij te voegen, dat later nog onderscheidene verbe- 

 teringen in de kunstmatige vischteelt zijn gebragt. Ten voor- 

 beelde hiervan herinner ik aan de jongste nasporingen van de 

 QUATREFAGEs, waardoor het hem gelukt is ééne der voornaamste 

 oorzaken op te sporen, die vroeger de kunstmatige bevruchtiging 

 dikwijls deden mislukken. Dit mislukken namelijk is ten deele 

 toe te schrijven aan den uiterst teederen aard der zoogenaamde 

 spermatozoïden hi] de visschen. Deze orgaantjes,^ — voor het uitbroe- 

 den der kuit van zoo hooge en onmisbare beteekenis, — vond 

 QUATREFAGES vau ecncn veel korteren levensduur, dan bij de meeste 

 andere dierklassen. Voor zoo verre hij dit bij 5 vischsoorten heeft 

 onderzocht, behielden deze hun bewegings- en bevruchtigings-ver- 

 mogen van slechts 2% tot hoogstens 8 minuten. Bij den barbeel 

 en den baars gingen zij soms reeds na 1 minuut verloren. 

 Door grooteren spoed in de kunstmatige bevruchtiging heeft men 



