174 



thans, na zijne ontdekking, veel zekerder uitkomsten kunnen ver- 

 krijgen. Het is te hopen , dat men ook bij ons te lande de vruch- 

 ten mag plukken van de kennis daarover elders verspreid. Over- 

 bekend is het, dat Z. M. onze geëerbiedigde Koning het initiatief 

 daartoe reeds voorlang heeft genomen. In 1852 werd door hem 

 eene Commissie daartoe aangesteld, die sedert dien tijd de pisci- 

 cultuur in Frankrijk heeft gadegeslagen. Daarna heeft Z. M. op 

 het Loü en aan het huis te 's Bosch, kleine proef-inrigtingen daartoe, 

 zoogenaamde '■^piscines" doen aanleggen. Mogt dit heilzaam voor- 

 beeld door velen in den lande worden nagevolgd, de klagt van 

 ongenoegzaam dierlijk voedsel voor het volk zou daardoor worden 

 verminderd. Het is ook een voorbeeld vorsten niet onwaardig. In 

 vorige eeuwen vindt men dit bewaarheid in hetgeen ai-exander 

 DE GROOTE deed , om aristoïei-es in staat te stellen zijne Natuurlijke 

 Geschiedenis der Visschen te bewerken. Niet alleen , dat deze den 

 wijsgeer daartoe op verschillende tijden eene geldsom toestond van 

 900 talenten (ruim anderhalf millioen guldens), maar bovendien 

 verhaalt plinius, dat vele duizenden werklieden hem ter beschik- 

 king werden afgestaan, om visschen voor hem te verzamelen. 



Is het alleen nut of voordeel, dat den mensch door de visschen 

 wordt aangebragt? Of kunnen deze hem ook nadeel toebrengen of 

 gevaarlijk zijn? Bij het bevestigend antwoord op deze vraag, wil 

 ik nog tenslotte uwe oplettendheid vestigen, in de eerste plaats op 

 het bestaan van vergiftige visch-soorten , en ten anderen op de uitwen- 

 dige beleedigingen, die door deze dieren kunnen worden veroorzaakt. 



Vergiftige visschen zijn er verscheidene, ofschoon weinige het 

 schijnen te zijn onder alle omstandigheden. Ze hier allen op te 

 noemen laat de gelegenheid niet toe; ik bepaal mij tot enkele 

 voorbeelden. De kuit van den barbeel, van den puitaal, zelfs die 



CïPRINUS BAKBüS {barbed). 



GA DUS LOTA {puit-nal). 



