— 176 — 



De meesten zijn niet altijd vergiftig, doch worden het op enkele 

 hoogten en breedten, of in bepaalde jaargetijden; zoo als door 

 velen wordt aangenomen, doch zonder geheel voldoende bewijzen, 

 vooral in den parings- of zoogenaamden rijtijd. Behalve dezen , 

 worden vele oorzaken voor dit giftig vermogen , door geleerden 

 en zeelieden, als om strijd opgenoemd. Is schadelijk voedsel 

 dat zij nuttigen, bijv. zee-polypen , in het spel? Is het opgenomen 

 koper, waaraan men te denken heeft? Of is het alleen hunne spoe- 

 dige ontbinding in de warme gewesten, die hier werkzaam is? Men 

 weet het niet. En even weinig is de giftstof zelve, het eigenlijke 

 "visch-vergift," in haren scheikundigen aard nog bekend. Chemi- 

 sche hulpmiddelen om dit te kunnen herkennen , zijn er bij gevolg 

 evenmin. Empirische proeven daarentegen worden er verscheidene 

 opgegeven. Zoo kookt men ze wel eens mét eenen zilveren lepel 

 of eene uije; giftige visch zou dezen zwart kleuren. Anderen ma- 

 ken eene insnijding in den visch; het uitvloeijen van een melkwit 

 vocht daarbij zou verdacht zijn. Zoo bestrijkt men "de lippen soms 

 met de lever; wanneer dit een gevoel van branding verwekt, als 

 door peper, zou de visch niet eetbaar wezen. Eenige schrijvers hou- 

 den in het bijzonder die visschen voor verdacht, welke den gewo- 

 nen visch-reuk niet verspreiden, maar naar koraal-polypen rieken. 

 Of wel, men meent hier gevaar te mogen opmaken uit het bloedig 

 tandvleesch , uit het voorhanden zijn van eene olieachtige vloeistof 

 in de maag, uit de aanwezigheid van kleine diertjes, zoogenaamde 

 "wormen" in den kop, en wat dies meer zij. Zekerheid intusschen 

 bestaat hier nog in geenen deele. Naar mijne meening kan alleen 

 de beoefening der Natuurlijke Geschiedenis van de visschen hier 

 den besten waarborg opleveren ; — de kennis vooral van die ge- 

 slachten of soorten , van welke de ondervinding het giftig vermo- 

 gen heeft bewezen , alsmede van de plaatsen , waar zij worden 

 aangetroffen, is hier hoogst wenschelijk. Aan de westelijke zeekust 

 van Zuid-Araerika, langs Brazilië, in de Antillisc.ie of Caraïbi- 

 sche zee, huisvesten verscheidene soorten, en op de eilanden Bahama, 

 Cuba, St. Croix, St. Eustatius, Grenada, Guadeloupe, Jamaica, 

 Martinique , enz. moet men daarop wel bedacht zijn. Bij Afrika 



