— 179 — 



dat de viscli zelf zich daarbij insgelijks uitput en daarom gemak- 

 kelijker te vangen is. Men vat hen evenwel niet aan met de bloote 

 hand, maar met houten vorken of andere slecht geleidende ligcha- 

 men. Ofschoon men opgeeft, dat de sidder-aal in staat is, den 

 sterksten os te kunnen dooden (?), blijkt het niet , dat eene zoo 

 krachtige inwerking op den mensch bestaat. Althans voor den mensch 

 vond ik slechts ééne waarneming van bepaald schadelijke werking 

 vermeld, van h. collins flagg, — waar één enkele slag van 

 een Gymnotus 7,66 sterke uitwerking had , dat de getroffen persoon , 

 aan beide zijne bovenste ledematen, verscheidene jaren verlamd 

 bleef. De kracht, door hen aangewend, wordt volkomen gelijkge- 

 steld met de werking der elektriciteit, waarvan dan ook hun 

 gewone algemeene naam afkomstig is. Davy, faraday, galvani, 

 MAïTEucci, MusscHENBROEK, REDi , WALSH cn anderen der meest 

 beroemde natuurkundigen van vroegeren en lateren tijd hebben de 

 werking dezer visschen nagespoord en door herhaald naauwkeurig 

 onderzoek bevonden , dat zij in der daad alle elektrische verschijn- 

 selen vertoonen. Zelfs is het sommigen van hen gelukt, eerst met 

 beliulp van het mikroskoop, later ook met het bloote oog, de bij 

 hunne slagen gevormde vonken te zien. Zoo algemeen overeenstem- 

 mende zijn hier overigens de waarnemingen, dat zelfs bij de Ara- 

 bieren, van den vroegsten tijd af, aan hunne elektrische visschen 

 dezelfde naam werd gegeven als aan den donder en den bliksem. 

 Niet minder verdient het opmerking, dat, ofschoon de juiste na- 

 tuurkundige ontwikkelingswij ze der elektriciteit bij deze dieren niet 

 volkomen bekend is , toch vele onderzoekers hier duidelijk groote 

 overeenkomst hebben gemeend te ontdekken met zuiltjes van volta, 

 zelfs met galvanische batterijen, waartoe onlangs weder door 

 PACiNi eene nieuwe bijdrage is geleverd. Intusschen bestaat er 

 eene te groote verscheidenheid in de inrigting der elektrische or- 

 ganen of toestellen bij de beefvisschen , om deze overeenkomst in 

 de bijzonderheden te mogen aannemen. Deze toestellen zijn overi- 

 gens bij den eenen vertikaal, bij den anderen horizontaal geplaatst; 

 bij dezen nemen zij de geheele lengte van den tronk in , bij genen 

 worden zij slechts aan den staart gevonden. Het sterkst ontwikkeld 



12* 



