-- 185 — . 



inziens, niet onmogelijk, dat beide partijen gelijk hebben. Het kan 

 zijn, dat beide waarnemingen verschillende soorten van haaijen 

 betrefien. Er zijn van dit geslacht reeds vele soorten, en zelfs zeer 

 uiteenloopend bewerktuigde , bekend. Welligt bestaan er onder deze 

 enkele, die zich niet op den rug wentelen, of ten minsten niet 

 altijd. Er zijn ook, in de tweede plaats, soorten bekend, aan wel- 

 ke de vraatzucht ,^ of het woeste karakter van den gewonen Car- 

 charias vreemd schijnt, en op welke het alzoo minder gevaarlijk 

 wordt de beschrevene jagt te durven wagen. Onder dezen wordt 

 zelfs, — hetgeen nog het vreemdst klinkt, — de grootste soort der 

 thans levende Scpiali aangetroö'en , de Sq. maximiis, of "reuzen- 

 haai," wiens lengte, bij uitzondering, tot 17 ellen bereiken kan. 

 Althans men leest in Vlnstitut , dat voor eenige jaren een haai 

 van deze soort van die buitengewone lengte op de Orkney-eilanden 

 (Schotland) is gestrand. Het is deze, van welken cuvier het ge- 

 tuigenis aflegt : "qu'il n'a rien de la férocité du requin." Overeen- 

 komstig met dit ons vermoeden is de uitspraak onlangs ten dezen 

 opzigte door onzen bleekee, gedaan: Het komt hem voor, "dat 

 de heerschende gevoelens omtrent den vraatzuchtigen aard der 

 Sgtialoïcïen , en hunne gevaarlijkheid voor den mensch, overdreven 

 zijn." Hij meent dit te mogen opmaken uit de waarneming van 

 talrijke Indische haai-soorten. Deze leerde hem, dat zij (aldaar) in 

 het algemeen geene zeer groote lengte en omvang bereiken, en 

 vooral dat de meeste soorten (aldaar) zich voeden met visch , — kleine 

 vischjes zelfs, — en schaal-dieren. "Inderdaad," zegt bi.eeker, "de 

 plaatsing van hunnen bek , aan de ondervlakte van den kop , de 

 gewoonlijk betrekkelijk kleine opening van den bek, en de bouw 

 van hun darm-kanaal duiden er op, dat zij , — hoezeer weinig 

 kiesch in den aard van hun voedsel, en allerlei scheeps-afval ver- 

 slindende, — toch niet tot de roofzuchtigste visschen behoo- 

 ren. Zelfs ," — dus besluit hij — "zijn , in Indien , verscheidene 

 kleinere soorten van het geslacht Carcharias weinig of niet te 

 vreezen." [Verhandelingen van het Bataviaasch Genootschap voor 

 kunsten en wetenschaj)j)en , Deel XXIV., 1852, bladz. 12). Men 

 ziet hieruit, dat de algemeene vrees voor de haaijen overdreven 



