— 186 - 



kan worden. Dit was dan ook in vele vroegere verhalen reeds dui- 

 delijk op te merken. Het inzwelgen van den mensch in zijn ge- 

 heel, wat meer is, het vinden van een geheel paard in de maag 

 van eenen monster-haai, zulke opgaven verdienen eene krachtige 

 bevestiging, vinden voorzeker geen onvoorwaardelijk geloof. Van 

 den anderen kant evenwel moet men hier niet uit het oog verliezen, 

 dat het wel in de menschelijke natuur ligt, gevaren, die hem omringen , 

 nog te vergrooten , maar dat hierdoor zich het feitelijk bestaan dier 

 gevaren niet verliest. Uit overdrijving aan den eenen kant mag niet 

 tot ontkenning aan de andere zijde worden besloten , en men zou eene 

 verkeerde gevolgtrekking maken, wanneer men uit deze opgaaf af- 

 leidde dat de haaijen voor den mensch weinig of niet scha- 

 delijk zijn. Bleeker's opgaaf, voor den Oost-Indischen Archipel, 

 in hare volle waarde erkennende, meen ik toch te mogen opmer- 

 ken, dat door haar de zekerheid der vele mededeelingen over het 

 gevaar van de haaijen voor den mensch, op andere plaatsen van 

 den Oceaan , volstrekt niet zal moeten worden geloochend. Het 

 komt mij zelfs niet onwaarschijnlijk voor, dat bleekee voornamelijk 

 haai-soorten zal hebben onderzocht van exemplaren op de kusten 

 verzameld. Het kan zeer wel zijn , dat de grootere individuen van 

 dezen zich hoog of diep in zee, of ook in andere zeeën, ophou- 

 den. Aan de opgaven over de buitengewone grootte van vele haai- 

 jen , door het scheeps-volk midden in zee gevangen , valt toch wel 

 niet te twijfelen, evenmin als aan die over hunne vraat-zucht. 

 Zoo verzekert commekson, dat een haai zich aanhoudend in de 

 hoogte wierp naar eenen neger, die aan de eerste ra hoog 

 boven de zee hing, en dit zoo lang, tot hij hem bereikt en bij 

 stukken verslonden had. Zoo was de heer poïïee in vroegere ja- 

 ren ooffs-etuige van het verslinden van eenen matroos door eenen 

 haai. Ook bowekbank berigtte voor weinige jaren over denzelfden 

 dood van een' kapitein van eenen walvisch-vaarder. De luitenant 

 ter zee 1^*^^ klasse jansen en andere zee-officieren bevestigden mij 

 het feit van het afbijten van beenen bij zwemmende schepelingen 

 door deze visschen. Te vele getuigenissen van dien aard , hun ge- 

 vaar voor zwemmers, koraal-duikers, over boord gevallen matro- 



