— 187 — 



zen, enz. betreffende, zouden hier moeten worden ontkend, om den 

 haai niet meer te erkennen als den schrik der zeeën. Dat de 

 Carcharias sedert onheuglijke tijden bij onze matrozen den volks- 

 naam van "menschen- vreter" draagt, — ook deze faam zal voorzeker 

 niet onverdiend zijn. De onverzoenlijke krijg, dien de haai en de 

 matroos elkander onophoudelijk aandoen, heeft welligt ten dezen 

 mede een diepere beteekenis. Is het misschien de indruk, dien wij 

 allen over deze visschen ontvingen , reeds in onze prille jeugd , 

 die mij medesleept , zeker is het , dat ik mij niet weerhouden kan , 

 u, tot besluit, nog de dichterlijke beschrijving van buffon, om- 

 trent dit dier, mede te deelen. "De haai, — roept hij uit, — is 

 de ware tijger der zee! Even woest, als vraatzuchtig, dorst hij 

 altijd naar bloed. Vrees is hem onbekend. Hij valt op alles aan, 

 levend of dood. De haai is een roode kaper te noemen , die alle 

 zeevarende natiën gelijkelijk bedreigt. Door zijn afzigtelijk voor- 

 komen, door zijne verbazende kracht, boezemt hij den schepeling 

 ontzetting in , zelfs dan nog , wanneer deze hem met kettingen en 

 haken aan zijn element heeft ontsleurd. Eene enkele beweging van 

 zijnen staart brengt dan soms nog verwoesting of onheil aan. Over 

 dag is hij de eeuwig loerende gezel, die op bloedigen buit wacht. 

 Doch ook in den donkeren nacht is hij den schepeling nog ken- 

 baar aan zijnen phosphorischen gloed. Van uit de diepte bedreigt 

 hij den armen matroos, die den storm in de mast moet trotseren, 

 als loert hij ook nu nog op den akeligen stond , dat eene rukvlaag 

 dezen over boord zal slingeren, waar zijn wijd gapende bek hem 

 schijnt op te wachten als een steeds geopend graf." 



Ik heb in het begin van mijn opstel gezegd, eene schets 

 te zullen geven van eenige bijzonderheden over het Rijk der vis- 

 schen. De lezer moge mij gelooven, mijne beschrijving bevat 

 slechts eene zeer flaauwe schets van al het merkwaardige , van 

 al de sprekende of stille wonderen, die de Heer der wateren ook 

 in dit gedeelte van Zijn rijk heeft ten toon gespreid ! Voor den 

 aandachtigen lezer zal zij echter voldoende zijn geweest, hem 

 bij vernieuwing te doen opmerken, hoe belangrijk een tak van 



