— 194 — 



tensten geeft men den naam van nevenregenboog. De binnenste of 

 hoofdregenboog toont meestal alle de kleuren van het prismabeeld. 

 Het rood vormt den buitensten rand; de diameter van den rooden 

 boog is dus grooter dan die der overige kleuren. De binnenste 

 rand wordt gevormd door het violet, welke dus den kleinsten diameter 

 aanbiedt. De kleuren daartusschen volgen op elkander even als bij 

 het door een prisma gebroken zonnebeeld. In den nevenregenboog 

 vertoonen de kleuren eene tegenovergestelde orde; het violet maakt 

 daar den buitensten, het rood den binnensten rand. Aan den bin- 

 nensten rand van den hoofdregenboog ziet men soms in concentri- 

 sche smalle strooken eene herhaling van het groen en violet, welke 

 eigenlijk niet tot den hoofdregenboog behoort en als een nevenboog 

 moet worden aangemerkt. Zelden , zoo als ieder weet, wordt dit schoone 

 schouwspel in die volmaaktheid waargenomen; zelfs is de hoofdregen- 

 boog niet altoos in zijn geheel, terwijl het toppunt zich veelal niet 

 zeer hoog boven den horizont bevindt. Wij hebben daar zoo even 

 reeds gezegd, dat de zon tegenover den regenboog geplaatst is. Het 

 is echter niet noodzakelijk dat de zon zich voor het oog des waar- 

 nemers onbedekt voordoet; als slechts de stralen vrij, niet door 

 wolken belemmerd, op het gedeelte des hemels kunnen vallen waar 

 voor ons oog de regenboog zich bevindt, zal het verschijnsel kun- 

 nen ontstaan. 



Dat reeds lang geleden de natuurkundigen voor dit verheven 

 verschijnsel eene verklaring hebben gezocht, uit de natuur der 

 dingen ontleend, zal u wel niet bevreemden, en zonder u de ge- 

 schiedenis geheel mede te deelen , zal het u toch niet onbelangrijk 

 zijn te vernemen, dat zelfs reeds in 1311 eene vrij juiste ver- 

 klaring van den regenboog is gegeven; alhoewel -wij eerst aan 

 NKWTON eene volledige theorie te danken hebben , die dezen in alle 

 zijne deelen als een, bij gunstige omstandigheden noodzakelijk ge- 

 volg der eigenschappen van het licht heeft doen kennen. 



Deze volledige verklaring nu, reeds lang en algemeen bij de na- 

 tuurkundigen bekend, kan onmogelijk gegeven worden zonder wis- 

 kunstige beschouwing. Een voldoend denkbeeld echter van de wijze 

 waarop het verschijnsel wordt verklaard, geloof ik u te kunnen 



