— 198 — 



voorbeeld met het prisma, waar wij aanmerkten, dat de roode min- 

 der dan de violette straal afwijkt) zoo zullen ook de hoeken waar- 

 onder de stralen op de regendruppels moeten vallen , om den sterk- 

 sten indruk van rood of violet te geven, moeten verschillen. Nu 

 is het zeker te bewijzen, dat die roode stralen het meest evenwijdig 

 uitgaan, welke bij water onder eenen hoek van 59° 23' 30" op den 

 druppel vallen, terwijl die violette het meest evenwijdig uitgaan 

 welke onder eenen hoek van 58° invallen, en dus van alle de op den 

 druppel vallende stralen zijn het die, welke aan ons oog den indruk 

 van rood en violet zullen geven. De hoek , dien de gebrokene en uit- 

 gaande roode stralen met de invallende maken , is 42° 1' 40" , en 

 de hoek, dien de gebrokene uitgaande violette stralen met de inval- 

 lende maken, is 40° 17'. Stellen wij dus, dat de stralen der zon 

 evenwijdig aan den horizont op de regendruppels vallen, dan zullen 

 de roode en violette met den horizont dezelfde hoeken vormen , na- 

 melijk 42° 1' 40" en 40° 17' , waardoor het blijkt, dat de bovenste 

 druppels ons het roode, de benedenste het violette licht toezenden, 

 en dat de hoek waaronder wij den regenboog zouden zien, indien 

 de zon een punt ware, is 1° 45'. Daar echter de zon zelve eenen 

 schijnbaren diameter heeft , van 30', zoo is de breedte van den regen- 

 boog 2° 15'. 



Stellen wij dus door A een waarnemend oog voor , dan zijn de 

 stralen AB die, welke de gewaarwording van rood en ^ i? die, 

 welke de gewaarwording van violet geven. 



Dit hier opgegeven eindresultaat kan van voren wiskundig worden 



