— 202 — 



op de verticale zijvlakken van de ijsprismas. Daar nu deze ver- 

 tikale vlakken zich in elke rigting betrekkelijk het hemellig- 

 chaam en ons oog bevinden , zullen zij in elk punt van den cirkel 

 een beeld gevtn. en dus de gewaarwording van eenen verlichten 

 cirkel daarstellen. Dikwijls ziet men tegelijker tijd eenen vertikalen 

 band door de zon gaande , en dus met den parahelischen cirkel een 

 kruis vormende. Zeer merkwaardig zijn de nevenzonnen , welke zich 

 even buiten de halo van 23° halven gezigtshoek bevinden; zij zijn 

 zeer schitterend en gekleurd. Soms neemt men ook nog eene neven- 

 zon waar op den parahelischen cirkel, Hjnregt tegenover de zon 

 geplaatst, welke men bij uitnemendheid Anthelius noemt. De halo's 

 en nevenzonnen zijn lichtmeteoren , die hier in ons vaderland slechts 

 zelden gezien worden. Zeer dikwijls worden zij waargenomen in 

 Noorwegen. Ook in warmere streken worden zij gezien, hetgeen 

 niet vreemd behoeft te schijnen, daar men immers weet , dat op groote 

 hoogten ook in de warmste landen eene zeer lage temperatuur 

 heerscht. Halo's om de maan worden overal slechts zeer zelden 

 waargenomen; en nevenmanen zijn, voor zoover mij bekend is, niet 

 opgemerkt. 



In het voorbijgaan moet ik nog opmerkzaam maken op een ver- 

 schijnsel , bestaande uit roode schitterende stralen, 2° breed, 15° tot 

 20° hoog; zij zijn afgezonderd in twee zijdelings gebogene eneene 

 middelste regte. Het bolsegment daartusschen is schoon blaauw. 

 Dit verschijnsel vertoont zich dadelijk na het ondergaan der zon 

 en wordt in Noorwegen waargenomen. Ik weet niet of het ook in 

 onzen dampkring te huis behoort. 



Het zal den lezer zeker niet ongevallig 'zijn eene volledige be- 

 schrijving te leeren kennen van een halo met parahelischen cirkel 

 eu nevenzonnen, zoo als het verschijnsel soms in groote volmaakt- 

 heid is waargenomen. Wij laten daarom hierop eene afteeke- 

 ning daarvan, met eene verklaring der lijnen en deelen , volgen. 

 Men moet zich voorstellen de zon voor zich te hebben, de tegen- 

 zon achter zich, terwijl het middelpunt van den grootsten cirkel 

 het punt des hemels boven het hoofd van den waarnemer voor- 

 stelt. 



