EENIGE WOORDEN OVER HET LICHTEN 



VAN EEN 



ZUID-AMERIKAANSCHEN SPRINGKEVER. 



DOOR 



J. VAN DER HOEVEN. 



Uat verschillende dieren, gedurende hun leven, het vermogen be- 

 zitten om licht te ontwikkelen , is wel aan niemand onzer lezers 

 onbekend, i) Onder de insekten van ons vaderland komt dit verschijn- 

 sel voor bij de dusgenoemde glimwormen {Lampfris splendidula , L. 

 nocüluca en L. hemiptera) , welke tot de orde der kevers behooren. 

 Ook zijn er Amz&n&^ooi&n {Scolopendrae) ^ welke somtijds licht doen 

 uitstralen. Nog voor weinige dagen zag een mijner toehoorders licht, 

 bij het' aanvatten en zamendrukken van zulk een diertje 2). 



Onder de meest schitterende soorten worden echter de Zuid-Ame- 

 rikaan sche kevers gerekend, welke, tot het geslacht Mater behooren. 

 Deze kevers worden Springkevers genoemd. W^anneer zij op den rug 

 zijn neergevallen, kunnen zij met de korte pooten den grond niet 

 bereiken, en zouden zich dus niet weer kunnen omkeeren , wanneer 

 zij niet, door het vermogen van zich omhoog te werpen , beproeven 

 konden, om weder op de pooten neer te komen. Onder aan de 

 borst is een puntig stijltje, dat in eene holte wordt opgenomen; 

 op den rug liggende buigt het dier het borststuk naar derugzijde, 

 en doet alzoo dat stijltje uit de holte, waarin het verborgen lag, 

 te voorschijn komen. Het ligchaam nu eensklaps krommende, waar- 



1) Zie: Hel lichten, van dieren door p. uarting , in dit Album, Jaargang 1852 



bl. 225. 



2) Deze soorten behooren tot het geslacht Geophilus van leach ; zij zijn Seolopendra 



electrica, Sc. phosphorea. Ook fougeeoux merkte op, dat vele eerst licht gaven, wan- 

 neer zij door druk verpletterd werden. Trevibanus Biologie V. S. 99. 



