— 206 — 



door de punt weder in de holte schiet, slaat het insekt de rug- 

 zijde van het borststuk met kracht tegen den grond, en wordt 

 door dien stoot regtstandig naar boven geworpen. Het diertje her- 

 haalt die beweging, wanneer het niet bij de eerste nedervalling op 

 de onderzijde is neer gekomen. 



Van dit geslacht van kevers worden er talrijke soorten in alle we- 

 relddeelen en verscheidene in alle landen van Europa, ook in ons vader- 

 land, gevonden. De lichtgevende soorten van dit kevergeslacht zijn 

 intusschen alleen aan Amerika eigen en worden van den 35° N. B. 

 tot den 35° Z. B. aangetroffen. Illiger, een Duitsch Hoogleeraar van 

 het begin dezer eeuw, heeft deze soorten onder den naam van Py- 

 rojphorus zamen gevat i). Deze Springkevers hebben zaagvormige, 

 uit 12 leedjes bestaande sprieten. De geledingen hebben meest allen 

 eene driehoekige gedaante, zijn naar den grond dun en loopen 

 tegen het eind, vooral aan de buitenzijde breed uit, waardoor die 

 zaagvormige gedaante ontstaat. De kop is boven den mond uitge- 

 strekt en aan den voorrand afgeknot. Boven op het borstschild 

 ziet men twee ronde of eironde vlekken, eene aan weerszijde digt 

 bij den achterrand. Het is vooral door deze vlekken , dat zich die 

 insekten dadelijk onderscheiden. 



Wij geven hier eene afbeelding van den linker spriet [antenna) 

 van ons voorwerp, omstreeks driemalen vergroot. Onder de aanhech- 

 ting van den spriet, ziet men het bolle oog. Het eerste lid van 

 f den spriet heeft eene spilvormige gedaante en is het lang- 

 ste; het tweede lid is rond en zeer klein. 2) Het derde 

 is korter dan het vierde, dat na het eerste het langste 

 is; van het derde tot het elfde lid toe hebben deze ge- 

 ledingen de opgegevene, driehoekige gedaante; alleen be- 

 denke men , dat in onze figuur de spriet naar achteren 

 gekeerd is en dat dus de binnenrand, bij den uitgestrekten en 

 naar voren gerigten spriet, naar buiten zou gerigt zijn. Het twaalfde 

 of eindlid is langwerpig eirond en smal. 



1) Men vindt eene beschrijving van 69 soorten dezer afdeeling door e. p. oërmar 

 in zijn Zeitschr. für Entomologie III. 1841. S. 1 — 76. 

 ~) Dit is niet goed voorgesteld in de houtgravure. 



