— 214 — 



schreef in zijn boek over Licht en Schaduw {Ars magna lucis et 

 umbrae. 1621), dat er buiten licht en warmte nog andere eigenschap- 

 pen in den zonnestraal moesten bestaan. Wat echter bij den geleerde 

 van dien tijd een duister vermoeden was, of eene gebrekkige ken- 

 nis, vermengd met zonderlinge denkbeelden der sympathiën tusschen 

 zonlicht en andere ligchamen , is thans tot zekerheid gebragt. 



Geleerde natuuronderzoekers hebben door tallooze proefnemingen 

 hoogst merkwaardige eigenschappen van het zonlicht leeren kennen , 

 en met scherpzinnigheid aangetoond , dat de zonnestraal drie voor- 

 name eigenschappen bezit, welke zeer verschillende uitwerkselen 

 opleveren. Als men in een donker vertrek het zonlicht door eene 

 kleine opening laat binnenvallen, ontstaat op den overstaanden wand, of 

 een voegzaam gehouden scherm, een helder verlicht beeld van de zon. 



Rood 



Geel." 



Groen 



Blaaaw 



ladigc 



Violet 



Wordt echter, zoo als de bovenstaande figuur aanduidt, een prisma 

 achter de opening gesteld , dan wordt de straal van zijne oorspron- 

 kelijke rigting afgebogen, en het helder witte plekje, vroeger ge- 

 zien, wordt uitgerekt tot een prachtig kleurenbeeld, waarin men, 

 bij den stand van het prisma in de figuur aangewezen, een' roeden 

 band boven aan , en vervolgens eenen schoonen overgang in geel , 

 oranje, groen, blaauw, indigoblaauw en violet waarneemt. 



Het witte zonlicht bestaat dus uit de vereeniging dezer kleuren , 

 welke, naar hunne overeenkomst met hetgeen de regenboog aan den 

 hemel ter beschouwing aanbiedt , den naam van regenhoogsJcleuren dra- 

 gen. Het prisma heeft het licht in zijne grondkleuren ontleed, en 



