— 250 



boren warmte zoo hoogst aanzienlijk is, dat er noodzakelijk daar- 

 van een groot deel in de ruimte moet zijn uitgestraald , alvorens de 

 mogelijkheid bestond, dat de stoffen die het gasmengsel zamenstel- 

 den , zich daaruit in vloeibaren staat afscheidden. 



Wanneer wij nu eenen terugblik werpen op het tot dus ver be- 

 sprokene, mogen wij vooreerst daaruit afleiden : dat de gashypothese 

 in overeenstemming is met den aard der ons bekende stoffen , waar- 

 uit het zonnestelsel is opgebouwd, en met de werking der ons be- 

 kende krachten. Verder hebben wij doen opmerken, dat de orde 

 waarin de stofïen van verschillende digtheid gerangschikt zijn, zoo- 

 wel in de hemelligchamen elk in het bijzonder als in de reeks 

 waarin zij elkander als deelen van één stelsel opvolgen, over het 

 algemeen diegene is, welke zij zouden hebben aangenomen indien 

 zij door verdigting uit een gas ontstaan waren. Daarop hebben wij 

 in het mede door de waarneming geleerde feit , dat wanneer hemel- 

 ligchamen om een ander grooter hemelligchaam draaijen, de banen 

 der eerste doorgaans nagenoeg in het omwentelingsvlak des aequators 

 van het tweede gelegen zijn, een bewijs gevonden voor de verdee- 

 ling van den nevel in verschillende stelsels van concentrische rin- 

 gen. Eindelijk hebben wij gezien, hoe de eenmaal gloeijend gesmol- 

 ten toestand van alle hemelligchamen als van zelf uit de hypo- 

 these voortvloeit, dat zij vroeger gasvormig waren. 



Waar wij afwijkingen gevonden hebben van den door de hypo- 

 these gevorderden regel, hebben wij die afwijkingen geenszins ver- 

 zwegen, doch meenen tevens te hebben aangetoond, dat er redenen 

 genoeg kunnen worden gegeven, waardoor zij verklaard kunnen 

 worden, redenen, die geput zijn uit onze kennis van den aard der 

 stof en van de haar in beweging brengende krachten , zonder dat het 

 noodig is de eene veronderstelling op de andere te stapelen. In- 

 tegendeel , wij meenen veilig te mogen beweren , dat eene volko- 

 mene overeenstemming met de hypothese in haren eenvoudigsten 

 vorm , gelijk zij in den aanvang door ons is voorgesteld , eene 

 onmogelijkheid is, en dat het betrekkelijk gering getal der afwij- 



