— 253 — 



Vooraf moet ik doen opmerken , dat de hypothese geenszins voor 

 alle de stoffen , die den oorspronkelijken gasbol zamenstelden , waaruit 

 ons zonnenstelsel ontstaan is, eene voortdurende en gestadig voort- 

 gaande verdigting eischt, in dien zin namelijk, dat een zeker gedeelte 

 gas allengs al minder en minder ijl, daarop, na den hoogsten trap 

 van digtheid bereikt te hebben, een uit droppeltjes of blaasjes be- 

 staande nevel zoude geworden zijn, welke droppeltjes dan zamen- 

 vloeiden en eindelijk door bekoeling vaste ligchamen werden. Dit 

 moge, wel is waar, de algemeene gang der verdigting zijn geweest, 

 maar tevens mogen wij als hoogstwaarschijnlijk aannemen , dat vroeger 

 reeds tot vloeibare en vaste ligchamen verdigte stoften , later weder 

 gasvormig werden, wanneer zij met andere ligchamen in aanraking 

 kwamen, hetzij dan omdat deze eene hoogere temperatuur bezaten, 

 of omdat door den stoot warmte geboren werd , om vervolgens we- 

 derom in den vloeibaren en vasten toestand over te gaan, al naar 

 gelang van hunnen aard en van de omstandigheden, waaronder zij 

 verkeerden. Dat er, behalve de grootere bollen, de planeten en hare 

 manen, nog millioenen kleine ligchamen rondom de zon wentelen, 

 die van tijd tot tijd ook, wanneer zij in den kring van aantrekking 

 onzer aarde komen, daarop nedervallen , wordt thans algemeen aan- 

 genomen. Wij mogen vermoeden , dat dit nedervallen van aërolithen 

 zich niet enkel tot onze aarde beperkt, maar het ^oor waarschijn- 

 lijker houden, dat zij door ons geheele stelsel verspreid zijn, en 

 dat gedurig ook andere der daartoe behoorende bollen daarvan hun 

 aandeel ontvangen. Daar nu ons zonnestelsel , blijkens hetgeen de 

 geologie leert, reeds sedert millioenen jaren bestaat, en dit neder- 

 vallen van aërolithen wel altijd evenzeer vroeger als thans zal hebben 

 plaats gehad, zoo kunnen wij daaruit en uit hun aanzienlijk getal, 

 dat zich thans nog in verschillende kringvormige banen beweeo't, 

 besluiten tot het oneindig groot getal van aantrekkingsmiddelpun- 

 ten, waar om heen zich de stof, na de verdigting, verzamelde. De 

 aldus ontstane kleinere ligchamen groepeerden zich natuurlijk rondom 

 de grootere bollen , waar om heen zij rondwentelden , maar, — zoolang 

 er nog sporen van niet verdigt gas waren, waardoor zij zich eenen 

 weg moesten banen , — in al kleiner en kleiner wordende kringen of 



