— 333 — 



ongelijke warmte, die de verschillende deelen der aarde aan de 

 zon ontleenen en aan de lucht mededeelen. De lucht, in de nabij- 

 heid van de evennachtslijn het meest door den grond verwarmd, 

 wordt daardoor sterk verdund en stijgt opwaarts , ora , in de hoogere 

 lagen van den dampkring, naar de polen toe te stroomen. Daardoor 

 wordt het evenwigt ia den dampkring verbroken, dat zich herstelt 

 door stroomen van koude lucht, die, langs de oppervlakte der aarde, 

 van de polen naar de evennachtslijn vloeijen,en die, op hare beurt 

 verwarmd, weder in de hoogere lagen van den dampkring naar de polen 

 stroomen zal. Zoo moeten in den dampkring luchtstroomen ontstaan , 

 overeenkomstig met die welke wij in elk verwarmd vertrek kunnen 

 waarnemen, en, was de aarde onbewegelijk, dan zouden zij regelregt 

 van de evennachtslijn naar de polen en van de polen naar de even- 

 nachtslijn, en dus juist in eene noordelijke of zuidelijke rigting , 

 plaats hebben. Wentelt de aarde zich om eene as, dan moeten die 

 luchtstroomen eene schuinsche rigting aannemen. De koude lucht 

 van de polen, langs den grond strijkende, begeeft zich gestadig 

 op grootere afstanden van de omwentelings-as der aarde en komt 

 gestadig boven gronden, die, met grootere snelheden, van het 

 oosten naar het westen worden omgevoerd. De lucht kan , wegens 

 hare traagheid, die grootere zijdelingsche beweging niet onmiddel- 

 lijk aannemen, hoezeer zij ten laatste daarin deelen moet. Zij moet 

 dus, op haren weg van de polen naar de evennachtslijn, in den 

 zin in welken de aarde zich wentelt, achterblijven, en zich, met 

 betrekking tot den grond, in eene tegenovergestelde rigting schijnen 

 te bewegen. De luchtstroomen verkrijgen alzoo, met betrekking tot 

 den grond, eene rigting, die gedeeltelijk oostelijk en gedeeltelijk 

 noordelijk of zuidelijk, en dus noord-oostelijk of zuid-oostelijk is. 

 Deze luchtstroomen moeten zich over twee gordels der aarde meer 

 bepaaldelijk doen gevoelen, en zij zouden altijd zeer regelmatig 

 op dezelfde wijze voortgaan, indien de verschillende deelen van 

 de oppervlakte der aarde tlezelfde vatbaarheid hadden om de warmte 

 der zon aan te nemen. Dit is echter het geval zelfs niet met de 

 verschillende deelen van het vaste land, en nog veel minder met 

 het vaste land eu de zee, die op eene zoo onregelmatige wijze over 



22* 



