— 855 — 



uit eenen dunnen draad , aan welken een gewigt is bevestigd , maar 

 een' kogel, bevestigd aan eene sterke staaf, die zich niet dan met 

 geweld laat draaijen of buigen, en wier as door het zwaartepunt 

 van den kogel loopt. Het boveneinde van die staaf moet zeer stevig 

 verbonden zijn aan een gedeelte van een' kleinen kogel, van hard 

 staal of van harden steen, welks middelpunt in de as der staaf is 

 gelegen en welks bolle oppervlakte naar beneden is gekeerd. Dat 

 gedeelte van een' kleinen kogel moet den slinger tot steunpunt 

 dienen, en daarmede moet hij rusten op eene glad geslepene stalen 

 of steenen horizontale platte vlakte, zoodanig, dat het kogelvormig 

 oppervlak, bij het schommelen van den slinger, niet glijden, maar 

 rollen moet. Het is mij niet bekend dat men ergens proeven heeft 

 genomen met slingers, naar het voorschrift van hansen vervaar- 

 digd, en ik zoude ook niet durven beweren, dat men daarbij geene 

 nieuwe zwarigheden zoude kunnen ontmoeten. 



Nog voor dat het gevaar van misleid te worden, waaraan men, 

 bij het nemen der slingerproeven van foucault is blootgesteld , 

 was doorzien, ontmoette men daarbij zwarigheden, die men op 

 verschillende wijzen, maar steeds vruchteloos, heeft trachten uit 

 den weg te ruimen. Een zeer lange slinger met een zeer zwaar 

 gewigt , kan , gedurende eenige uren , in eenen staat van zigtbare 

 schommelingen volharden, maar toch nimmer zoo lang achtereen, 

 als zijne schommelvlakte tijd behoeft om eene geheele wenteling 

 om de loodlijn te volbrengen, en men was daarom reeds vroegtij- 

 dig op hulpmiddelen bedacht, om *de schommelingen van eenen 

 slinger te onderhouden , zonder hem , zoo als dit bij de gewone 

 uurwerken het geval is, in zijne vrije beweging te belemmeren. 

 PoüCAULT en FRANCHOT kwamen bijna gelijktijdig op het denk- 

 beeld , om in het gewigt des slingers een uurwerk te brengen , door 

 hetwelk het zwaartepunt van het gewigt zoodanig werd verplaatst, 

 dat het daardoor de beweging herkreeg, die het door den tegenstand 

 der lucht en de buiging van den draad moest verliezen. Men heeft 

 echter geene pogingen aangewend om dit denkbeeld te verwezenlijken , 

 en die pogingen zouden vermoedelijk ook geene gelukkige gevolgen 

 hebben gehad. Fkanchot bedacht later een ander middel, om de 



