— 37S — 



BÜHL in Zwitserland, doch vooral voor de idiote cretins. Later 

 werd zij in België ingevoerd door crommelinck, in Berlijn door 

 Dr. SAEGERT, en eindelijk in Highgate bij Londen en in Colches- 

 ter , overal met denzelfden goeden uitslag. Er kan geen twijfel meer 

 bestaan, dat men van nu af aan de scholen voor idioten als eene 

 dier inrigtingen moet beschouwen , welke tot de organisatie van 

 eenen beschaafden staat behooren. 



In Denemarken worden meer dan 2000 zulke voorwerpen gevon- 

 den , die thans nog in den erbarmelijksten toestand leven, tot kwel- 

 ling van hunne familie of tot last eener gemeente, en de gedachte 

 dat de toestand van die ongelukkigen verbeterd kan worden, van 

 velen nog zoo zeer, dat zij tot nuttige leden der zamenleving kon- 

 den gevormd worden , moet vroeger of later de medeburgers en de 

 regering opwekken , om voor toekomstige geslachten te doen , 't geen 

 onze voorgangers niet wisten, dat zij voor het tegenwoordige had- 

 den kunnen verrigten. 



Maar het was niet het praktische oogpunt, waaruit de zaak hier 

 het naast behandeld moest worden. Het was alleen van den physi- 

 ologisch-psjchologisclien kant, dat de ontdekking van de genees- 

 lijkheid van het idiotismus geacht kon worden de opmerking van 

 de Maatschappij der Wetenschappen te verdienen. Prof. eschmcht 

 had bij een kortstondig verblijf in Berlijn in Januarij 1853 ge- 

 legenheid gehad het daar aanwezige Idioten-instituut te bezoeken, 

 waarvan Dr. saegert het bestuur heeft op zich genomen , in ver- 

 binding met het nabij gelegen Doofstommen-instituut. Bij het in- 

 treden in het Instituut deelde hij nog in verschillende bedenkingen 

 en twijfelingen , die van vele kanten tegen het doeltreffende van zulke 

 inrigtingen in het algemeen waren opgerezen , maar hij verliet het 

 gesticht met de overtuiging, dat zij geheel en al ongegrond zijn. 



Eene bedenking, die men dikwerf hoort opperen, is, of niet de 

 idioten , door tot bewustheid gewekt te worden , te gelijk gebragt 

 worden tot erkentenis en gevoel van hunnen ongelukkigen toe- 

 stand; want in elk geval moet men toestemmen, dat zelfs de meest 

 gelukkig opgevoede en onderwezen idioot altijd slechts als een door 

 de natuur stiefmoederlijk bedeeld individu onder zijne raedemen- 



