— 387 — 



Hoezeer eenige, vooral stomme idioten, natuurlijk in weinige maan- 

 den niet veel hebben kunnen aanleeren , vorderen echter de meesten 

 in een of ander. Het zoo morsige en ongezonde kwijlen b. v. houdt 

 van zelf op. Bij de oprigting waren er elf kweekelingen , thans telt 

 de jeugdige inrigting er reeds twee-en -twintig. 



Wij mogen evenwel niet ontkennen, dat in het berigt van Prof. 

 ESCHRICHT de zaak wat al te veel van eene gunstige zijde schijnt 

 te zijn voorgesteld. Belooft men zich te veel , dan bereidt men zich 

 al ligt veel teleurstelling. Hoe zeer wij van de verrigting der 

 hersendeelen , of liever van het verband tusschen deze organen en 

 de werking en ontwikkeling der zielsvermogens, weinig of niets 

 met bepaalde zekerheid weten, dit is nogtans blijkbaar, dat niet 

 alleen de grootte der hersenen, maar ook de integriteit vande deelen, 

 die daarin gevonden worden, op den vrijen en gezonden toestand 

 van het redelijk vermogen grooten invloed heeft. Al moge, door 

 opvoeding en gepast onderrigt, bij de ontwikkeling der vermogens 

 ook de grootte der hersenen toenemen , een aangeboren gebrek van 

 vorming in de hersenen 1) kan door geene opvoeding worden her- 

 steld. Dit voor het algemeen aan te toonen zou eene ongepaste po- 

 ging zijn; voor elk, die met ontleedkunde en physiologie bekend 

 is, behoeft het geen betoog. 



Intusschen , zelfs in onherstelbare gevallen is met liefderijke zorg 

 en verpleging niets verloren, en, al slaagden ook slechts enkele po- 

 gingen, die uitkomst is verblijdend voor elk, die in 't geluk zijner 

 medemenschen , in het heil van onsterfelijke zielen belang stelt. Door 

 geen van deze kleinen te verachten, zullen wij navolgers zijn van 

 Hem , die de kranken naar geest en ligchaam zoo gaarne en zoo 

 onvermoeid tot zich noodigde, die Zijne geheele omwandeling ken- 

 merkte door te zoeken wat verloren was , en die overal droeven , 

 ellendigen en rampzaligen als blijden, beweldadigden en geredden 

 van zich liet terug keeren. 



Leiden, Sept. 1855. 



1) Zoo als b. V. een gebrekkig of ontbrekend corjms callosum, gelijk reil bij eene 

 onnoozele vrouw aantrof. Zie zijn Archio f. die Physiol. XI. S. 341. 



