WEGENS DE MüGGEN. 147 



IV. 



P^an e'étt Slangetje onder den ho»py dat dé andé*' 

 re» jcheen te verjlinden. 



Binnen weinige dagen vcrmerkten we onde^ 

 deze Menigte een éénig Slangetje, 't gene zich 

 Meedcr fchcen te maken va : vele anderen, en 

 dezelven tot zyn voedfel te nemen ; want we 

 mirten 'er velen, en dit éénc groefde veel itcr- 

 ker dan de anderen ; en, hcic grooter dit 

 Beertje wierd , hoe het meer te verfltnden 

 fchcen ; want naer eenige dagen waren 'er 

 flegts weinigen overgebleven. In ruim Water 

 waren ze 't ligtelyk ontzwommcn geweefti 

 Ondcrtufichen iwchten we fbmtyds nog al 

 meer andere lulke Slymifualletjes , en vonden 

 'er ook , dog nimmer anders dan aan de boor- 

 den van 't Water vaftgehecht. Deie allen de- 

 den we in dat zelfde Klefchje by eikanderen: 

 en, het getal der slangetjes, die 'er in gevolg 

 uit geboren wierden, en al-te-famen voor 

 tlien Grootert ten Prooy quamen . ruiglyk , ni 

 de grootte der Slymquailetjes.berekenc zyndc, 

 io giften wc, dat hy 'er mooglyk wei meer 

 dan acht - duizend verflonden had. Wyders 

 groeide hy wel ter lengte van eén halt" duim, 

 en tot ruim de Dikte eener zoo -genaamde At- 

 manaks -^^c\^c Hy wierd Rood-verwig,ea van 

 tyd tot t^d hoogcr rood , dog b)ecf helder eri 

 doorfchynende , zo dat men zyiie ingewanden 

 I zien on. Zyne gedaante, bezichtigt zyndc 

 met het Oog, word door de Derde , en mee 



K a «eBi 



