det, 
N 
VAN EN OvER DE AANTREKKINGE. 33 
V. NewTton heeft het zelfde Woord , doch in 
eenen anderen Zin, gebruikt. 
In ’t midden dezer Twiften, die in en buiten 
Engeland , gelyk het doorgaans gaat in zaken , 
die eerft nieuwlings ontdekt en uitgevonden 
zyn, niet zonder drift der gemoederen behan- 
deld werden; gaf Izaak Newton, toen Pro- 
feflor in de Wiskunde te Kambrits, de eerfte Proe= 
ven zyner; geleerdheid aan’tlicht (g). Zyne Ver- 
dien- 
onder alle de Schryvers, die bem waren voorgekomen, welken 
ontrent de flukken, die in verfchil waren, bunne toevlugt na- 
men tot de Ariftotelifche Verdunning en Verdikking , naauw- 
Iyks iemand bunne Onderftellingen beter wift famen te fchikkera 
dan Linus. Niet, zegt hy verder, dat ik zyne beginfelera 
woor waar, of (woor my en myns gelyken ten minften) verfbaan- 
baar boude; maar om dat by, als men bem eens zyn Draadje 
toeftaat, ’t welk by zonder bewys aanneemt, in flaat zou Zyn, 
om reden in ’t vervolg te melden, veel meer Verfchynfelen van 
myne Proeven ,fchoon niet allen, te verklaren, dan bet grootfle 
deel der andere Dryvers van de Volbeid, (Planiftarum ftaat 
‘er, doch ’t moet miffchien Pleniffarum zyn, dat is zul- 
ken, die ontkennen dat ’er Ledige Ruimte is,) die de Veêr= 
kragt der Lucht öntkennen, in flaat zou Zyn uit bunnê On- 
derflellinge, indien men dezelve toeftont , uit te leggen. BoY- 
Le oordeelde derhalve de tegenwerpingen van Linus niet 
geheel veragtelyk noch alle antwoord onwaardig, en daar- 
om nam hy in dit Boek de moeite om dezelven op te los- 
fen. 
(8) Zie de Pbhilofopb. Transaêt. op ’t Jáar 1671. No. 80, 
t. en op ’t Jaar 1672. No. 81. 2. &c. ’t Schynt ook waar- 
dig gemeld te worden, dat die zelfde Linus, van wien zo 
aanftonds gewag is gemaakt, die Voorftander der Aantrek- 
K DEEL - C kin» 
