36 _ BeKNoPrE HISTORIE EN OoRDEEL 
wys en omzigtig fchryft dezelfde zeer geleerde 
Man elders in dat zelfde werk. „ Weshalve ik 
„ nu voortga, (zegt hy, na ’t een en ander 
„ vooraf te hebben laten gaan) om de Beweging 
der Ligchamen , die zig onderling aantrek- 
„ ken, te verklaren , befchouwende de Middel- 
» punt-trekkende Kragten als Aantrekkingen, 
„ fchoon zy miffchien, indien wy natuurkundig 
»„ Ípreken , met meer waarheid Aandryvingen 
» zouden genoemd worden”. Eene uitmunten- 
de Belydenis, die de waarheid zelve den waar- 
heid-lievenden en betragtenden Man fchynt af- 
geperft te hebben! En hy laat ’er terftond op 
volgen: „ Want wy zyn thans met het Wiskun- 
» dige bezig, en daarom gebruiken we, de Na- 
„ tuurkundige Twiften daar latende , eene ge- 
„ meenzame taal, op dat we van de Wiskundi- 
» ge Lezeren des te gemaklyker mogen verftaan 
» worden” (i). Doch op dat ’er geen twyfel 
wegens ’s Mans mening moge overblyven , zul- 
len we de vryheid nemen hier eene derde plaats 
uit het zelfde Werk by te voegen, waarin hy, 
over het zelfde onderwerp bezig, om alle dub- 
belzinnigheid der woorden weg te nemen, met 
uitdrukkelyke woorden wederom erkent; „ Dat 
„ hy hier het woord Aantrekking in ’t algemeen 
„ gebruikt voor allerleie pooging der Ligchamen 
„ om elkanderen te naderen ; ’t zy die pooging 
» gefchiede door eene werkinge der Ligchamen, 
» die 
Eid 
Ci) Ibid, pag. 143. 
