_ 
VAN EN ovER DE AANTREKKINGE. 37 
» die elkander onderling trekken, of die door 
» uitvloejende geeften op elkanderen werken ; 
» t zy dezelve ontftaat door de werkinge van 
» fyne Vloeiftoffe (dtheris), of der Lucht, of 
» van eenig ander ligchamelyk middel, welk de 
» daarin dryvende Ligchamen eenigerhande 
» wyze tot elkanderen voortdryft. In dien zelf- 
„ den algemenen zin (voegt hy ’er by) gebruik 
» ik ook het woord Aandryving thans in deze 
‘» Verhandelinge, niet uitleggende de Soorten 
» der Kragten en hare natuurlyke Hoedanighe- 
» den, maar hare Hoeveelheden en Wiskundi- 
» ge Evenredigheden ; gelyk ik in de Bepalin- 
» gen verklaard heb” (k). 
Kon de geleerde Man met meer omzigtig- 
heid, of met duidelyker redenen alle misbruik 
‚van dat woord, waar voor men miflchien vre- 
zen mogt, ooit voorgekomen zyn? of kon hy 
met duidelyker woorden leeren, dat hy door het 
woord Aantrekking niets anders bedoelde , dan 
een zeker Verfchynfel der natuurlyke Ligchamen., 
te weten hunne onderlinge nadering tot elkan- 
deren, of pooging om by elkander te komen, 
van welke oorzake dezelve ook ontftaan mogte; 
en geenzins eenige natuurlyke Oorzaak , of natuur- 
lyke Wyze van werken? En het zelfde heeft de 
zeer geleerde Man ,byna met de zelfde woorden, 
meermalen in zyne Gezigt-kunde herhaald (1), 
VL 
Ck) Ibid. pag. 172. 
(1) Vooral in ’t II, Boek, XXXL. Vraag, by’ begin, 
5. DEEL, C 3 
