38 _ BeknNorPtE Historie EN OoRDEEL 
VI Waar van hy egter fomtyds is afgeweken. 
Het is ’er derhalve zo verre af , dat Newton 
“ gevoelen der genen, die de Zantrekkingen der 
Ligchamen met de Peripatetifchen en Scholafti 
ken van vorige dagen thans wederom onder de 
natuurlyke Oorzaken tellen, op ’t allerminfte 
tot nog toe zou begunftigen, of fchynen te be- 
gunftigen; dat hy veel eer aan alle die Natuur- 
kundige Twiften in zyne Schriften fchynt vaar- 
wel gezegd te hebben. En egter, indien ik my 
niet ten eenenmale bedriege , zo meen ik hier en 
daar in die zelfde Schriften niet duiftere voet- 
tappen gevonden te hebben , waar uit blykt, 
dat hy alle Liefde voor die zelfde Scholaftikfche 
Aantrekkinge niet heeft afgelegd; ’t zy dit nog 
zy toe te fchryven aan de Vooroordeelen zyner 
Jeugd, welken, ’s menfchen geheele leven door, 
eene zeer grote kragt hebben; ’t zy men het 
moet wyten aan de Dubbelzinnigheid van bet 
woord , die zelfs een oplettend en omzigtig 
menfch gemaklyk kan misleiden. Onder ande- 
re plaatfen, waaruit my dunkt dat dit blykt, 
komt my deze inzonderheid zeer aanmerkelyk 
voor, waarin de grote Man tragt te bewyzen 
de onderlinge Werkingen van de Dwaalfterren van 
den eerften en tweden rang op elkanderen on- 
derling. Hey ftelt zig in een byzonder Voorftel 
voor om aan te tonen, dat de Maan op de Aarde 
weegt , en door hare Zwaarte-kragt altyd van eene 
regtlynige Beweging afgetrokken, en in haren kring 
te 
