go _ BeknorreE HISTORIE EN Oorpeer 
die derde Wet van Beweginge, door Newton 
gefteld, zo moeten wy deze noodwendig in aan- 
merking nemen, om van de waarheid van het 
Gevolg te oordeelen. Die derde Wet van Be- 
weginge, door NewrTonN vaftgefteld, is dezes 
Dat de Werking altyd eene flrydige en even gelyke 
Tegenwerking heeft; of dat de Werkingen van twee 
Ligchamen op elkander altyd even gelyk zyn, en in 
‚ tegenfbrydige flreken gerigt worden. Het onder- 
zoek, waarin wy thans getreden zyn, laat ons 
niet toe, dat wy alles bybrengen , welk mis- 
chien tot het onderzoeken van de waarheid van 
die Wet gezegd kan worden. Doch indien de 
woorden van Werking en Tegenwerking op zekere 
wyze en in zekeren zin genomen worden, dan 
zal mogelyk niemand aan de waarheid dier Wet 
twyfelen. Maar ik wilde aan de Ligchamen ge- 
ne Werking of Tegenwerking , eigenlyk gefpro- 
ken, toefchryven, ten zy wanneer ze in Bewe- 
ging gebragt, of Veêrkragtig zyn; (opdat men 
zig niet miffchierr late misleiden door de Dubbel- 
zinnigheid der woorden , waar van wy thans 
ondernomen hebben een Bewys te geven in het 
woord Aantrekking :) fchoon ik de zaak zelve niet 
wil ontkennen, die zy , welken deze woorden 
gebruiken, daar door verftaan. Want wat be- 
hoeven wy de ongelukkige Woordenftryden der 
Filofofen en meefte andere Geleerden met een 
nieuw voorbeeld door dubbelzinnige woorden te 
vermeerderen? Doch laten we dit Verfchil, 
welk geheel en al op de Dubbelzinnigheid der 
woor. 
