BEGRAAVING VAN DE Mor. « sr 
de Natuur hervoortbrengt, gegrondveft is op den 
dood en het bederf van Schepfelén, die vooraf: 
gegaan zyn. Niets is 'er waar aan de Ondervin- 
ding baarblyklyker getuigenis geeft ,en ‘tis voor 
de Réden gemaklyk de oorzaaken daar van te 
ontdekken. 
Even zeker weet men ook, dat by de meefte. 
volkeren de menfen de Lyken hunner geftorve- 
nên ter aärde beftellen, of in hun geheel, of in. 
gedeeltens, naar de verfcheidenheid van hunne ge- 
bruiklykheden ; als ook dat zy „die zig nog by de 
oude gewoonte houden van hunne Liyken te ver- 
branden , aan de enkele affche van die geftorven 
zyn deze laatfte eer bewyzen. 
Sommige Natuurkundigen hebben ons verhaalt 
dat de Mieren op dezelfde wyze haare dooden 
begraaven ; maar ’t is nog niet beflift, of zy die 
met ’er daad ter aard beftellen, dan alleen maar 
buiten haare onderaardfe verblyfplaatfen ftoo- 
ten * Ondertuffchen is ’t genoeg bekend, das 
bykans alle dieren niet begraaven, en zelfs de 
Lyken van hun foort niet aanraaken; maar dat 
‘er eenige zyn, en wel die van roof, van raäuw 
vlees en rotte krengen leeven , welke zelfs de 
dooden van hun eigen foort verflinden. Die 
voornaamelyk deeze gewoonte hebben, zyn de 
Zwynen „de Honden ‚de Wolven ,de Voffen, de 
akte, en andere dergelykee beeften. 
De 
® [De Byën werpen haare dooden buiten de korf. 3 
L Des Dz 
