Go BEGRAAVING VAN DE Mor. . 
dat rond, zwart uit den groene, en zeer nel 
Was. 
Alle deeze omftandigheden deeden my giffen, 
dat het de groote Torren waren, die de Mol ter 
aarde befteld hadden, en ’k dacht gegronde re- 
den te hebben om'te gelooven , dat zy haare 
Eieren onder de aarde hadden neêrgelegd in de 
met haair bezette huid van’tdier „dat zy begraa- 
ven hadden; dan, om myne giffingen in zeker- 
heid veranderd te zien, kwam ’t my noodzaak- 
lyk voor zulke proeven te neemen, die my het 
geheel beloop van dit werk op de zekerfte en 
duidelykfte wyze onder ’t oog zouden moogen 
brengen, 
Tot dit einde droeg ik deeze vyf Torren, met 
twintig van haare jonge wormpjes, weg in een 
doos, die met aarde was gevuld; en de Mol lei 
ik wederom in ’t graf. Toen nam ik nog dien 
eigen dag een wyde glaaze fles, die omtrent zes 
mingelen water hield, welke ik, tot omtrent de 
helft, met wat vette, vogtige en rulle aarde 
vulde; en daar in deed ik de vyf Torren met de 
kleine maden. Naauwlyks waren zy op deeze 
aarde, of zy kroopen ‘er in en kwamen in geen 
dag te voorfchyn. Wat de kleine wormpjes be- 
langst, alleenlyk fommige ‚ die de allerfterkfte 
waren, begroeven zig mede in den tyd van één 
minuut; maar de overige, die zwak waren , mis- 
fchien doordien het dekfel van de doos Ke te 
fterk tegen de aarde had gekneld, bleeven om- 
trent een uur boven ; waar naa zy, langzaam 
m voort 
