* 
BeGRAAviNG vaN DE Mor. 63 
te bekoomen, oordeelde ik nog andere proeven, 
met geene mindere oplettendheid, te moeten 
neemen, om de gantfe ontdekking door te zetten 
Zoo ver zy gaan kon , en myn beft te moeten 
doen om op de daad zelve deeze zoo behendige 
en naarftige Doodgravers in hun werk te betrap- 
peù door aandagtiglyk het gantfe beloop van 
hunne bezigheid dwars door ’t glas heen te be- 
fchouwen. Ook was myn toeleg naa te gaan of 
alle, dan ‚wel de meefte foorten, van kleine dieren 
naa hun dood begraaven wierden. In alle wel- 
ke opzigten ik ’t geluk gehad heb naar myhen 
wens te flaagen. 
Naauwlyks was de laafte Kikvors begraaven, 
of ik nam een Diftelvink, die zes uuren geleeden 
was geftorven, en nog geene de minfte kwaade 
lagt had. Ik lei hem op zyn rug midden in de 
fles, en eenige oogenblikken daar naa vertoon= 
den zig de Torren, vaardiglyk uit haare holen, 
die ze voor de Kikvorfen gemaakt hadden, voor 
den dag koomende. Naa den tniddag ten drie 
_uuren zag men om het Vogeltje niet meet dan een 
paar der Torren, gants en al overdekt met zeer 
kleine Luizen, inzonderheid de grootfte, die ik 
voorhet wyfje aanzag. Kort hier naa begonnen 
ze beide haar werk , met de ‘aarde van onder 
_ den Vink weg te vroeten. Zy maakten eene 
_ holte ter grootte van den Vogel, rondom zyn lyk 
de aarde wegdoende en omgraavende. Zy werk- 
_ ten,omtot haar oogmerk te koomen , met de kop- 
_ pen ftyf tegen de borft geboogen, en wierpen 
Mel Dern, in 
