it à \ 
f \ 
BzrGRAAVING VAN DE Mor. ‘ós 
deezen vogel opligten, hem eene andere plaats 
geevèn , hem omkeeren , en eénigermaate in 
het toebereide graf zag fchikken: het welk zig 
nu zoo ruim en ledig bevond, dat men duidlyk al- 
le de beweegingen en allen den handel van de 
Tor onder den Vogel zien kon. 
Naa verloop van eenigen tyd klom de Tor , uit 
haar hol koomende , eenige maalen op den Vogel, 
_ en trapte hem als onder haare voeten ; daar naa, 
dit meermaalen herhaalende, trok zy dit Lyk ge- 
duurig al verder in het graf, tot dat het merk- 
Iyk was voortgewerkt, zynde een weinig 
toegevouwen. Eindelyk fcheen de Tor, door ’c 
geftadig heen en weer loopen, wat vermoeid, 
en haar hoofd, naaft dat van het Vogeltje, 
in de aarde hebbende neergelegd, bleef zy om- 
trent een uur ìn die geftalte zonder zig te bewee- 
gen , als wilde zy ruft neemen. Vervolgens 
‘kroop zy weer geheel en al in de aarde. 
Op den 1óden Juny, ’s morgens vroeg, was de 
Vogel onder den grond gehaald ter diepte van 
twee vingeren breed: en deezen gantfen dag 
bleef het graf open, zulks dit kleine Lyk daarin, 
zig vertoonde , als liggende in eene Doodkift met 
een rand, welke nog niet was ingeftort om 
het te overdekken. Ongetwyfeld waren de 
Kikvorfen, die hier onder lagen, de oorzaak 
van de vaftieheid der aarde op’ deeze plek, en 
_beletteden dat zy niet inftortte. Des avonds 
„was de Vink nog ruim een halve vinger breed 
dieper gehaald, en zyne graftombe gedeeltelyk 
Ee Deer. E op-= 
