34 _ BEGRAAVING vAN DE Mor, 
dan eene enkele vinden, die nog niet lang zyne 
gedaante van Tor fcheen gehad | te hebben , en 
van onder den grond na het oppervlak gekoomen 
was. Dit Infeét maakte de Waarneemingen vals 
van de Natuurkundigen , volgens welke men 
voorgeeft dat men geene witte Luizen (Acaros) 
vind dan op oude Torren: want deeze was’er vol 
van. Evenwel zoud’ ik niet kunnen in ‘t zekere 
beveftigen, of zy de eenige begraaver van de Mol 
ware, dan of ik met graaven miflchien de ande- 
ren verbryzeld, midden doorgefnheden of vers 
jaagd hebbe, naardemaalik ‘er anders altyd,zo geen 
twee paaren, ten minfte één paar heb gevonden, 
Ik nam egter deeze Tor met de Mol na myn 
huis, en zette ze in de glaazen fles vol aarde, en 
overdekte}den mond derzelve, als-naar gewoonte, 
met een zeer fynen doek. 
’s Anderen daags ,’s morgens ten zeven uuren, 
had de Tor reeds het hoofd van de Mol in de 
aarde gewerkt „en rondom haar lighaam „door de 
aarde weg te ftooten, een fchans opgeworpen, die 
hoog genoeg was; tot dat eindelyk de begraas 
ving volledig op de gewoone wyze haar beflag 
kreeg , naa den middag ten 4 uuren. Zou iemant 
zig wel hebben kunnen verbeelden, dat zoo een. 
gering diertje, als een Tor, zonder eenige de 
minfte. hulp of onderfteuning van andere fterker 
beeften, onder de aarde brengen kon het Lyk 
wan eene Mol, die haar in grootte en zwaarte 
ten minfte dertigmaalen overtreft 2 n 
_ My dunke, dat ik voor tegenwoordig hier nog 
by 
