scat VAN DE Mor. 78 
‘by moet voegen eeld énkele Proef , die ik in weis 
nige woorden zal verhaalen, ’t Geen my aanleis 
ding gegeeven heeft om dezelve te neeimen, was 
het oogmerk om de behendigheid te ontgaan var 
de Egels, die, gelyk ik hier voor gezegd heb; 
my by nacht drië Mollen, welke ik ter begraavin- 
ge gefchikt had, weghaalden. Ik nam dan, op 
den goften May 1751, twee Lyken van Mollen „en 
lei ze op den Middag in de brandende Zon, op eerie 
plaats in den tuin, diede allerwarmfte was, boven 
op eene gants uitgedroogde en dorre aarde. De 
eene en andere bond ik, aan de rechter agter poot, 
wel te-deeg mert Bindgaren vaft aan kleine krom 
me ftokjes, welke ik ’fchuin in de aarde ftak , in 
der voege, dat de Mollen, in ’t lood hangende, 
eventjes met de kruin van haare hoofden óver de 
aarde ftreeken. Des anderen daags waten de 
tweekoppen gewerkt in tweegaten, dieeen fpan 
wan malkander af waren, tekende zoo diep bin= 
„nenin dezelven, als het Gareh had kunnen mee- 
geeven, Vervolgens de ftokjes nog wat fchuiner 
gezet hebbende, zob datde draaden een paar vins 
gers breed laager hingen, vond ik op den zften 
Juny de Mollen begraaven tot op die diepte, dat 
niet wel de helft van haate lighaamen buiten 
bleef, zynde beïde omringd met een zeer hoogen 
king van verfch omgegraavene aärde, ° Den 
den Juny liet ik de draden nóg wát zakken: en 
den den waren de Mollen, tot opde agterfte 
_poôten naa, onder den grond. Eindelyk, hèt 
Bindgaren geheel los gernaakt hebbende zoo wa: 
1 Deer, ren 
