76 _ BEGRAAVING VAN pe Mors 
ren ze den den van dezelfde maand volmaaks 
telyk begraaven. 
Ik voeg er by dat de twee Mollen , uitgeno- 
men aan de koppen, geheel en al van haair 
ontbloot waren: het welk, ter oorzaake van de 
naauwheid der holen, boven op de aarde agter- 
gebleeven was; en derhalve fcheen haar vel waar- 
Iyk te zyn gefchooren, alzo het zig glad en onge- 
fchonden vertoonde. Ik behoeve niet te bewy- 
zen dat de verrotting de haairen uit het vel doet 
vallen , en dat, daar zy ‚in het tegenwoordig ge- 
val,op den grond bleeven liggen „zonder met de 
Mol begraaven te worden, zulks hier alleen van 
daan kwam, dat deeze Lyken, aan de hitte der 
Zon blootgefteld geweeft zynde, zeer fchielyk aan 
het rotten waren geraakt, voor dat zy hadden 
kunnen begraaven zyn. En zoo meenigmaal dit 
eigen geval zal plaats hebben, zal men zonder 
fout het Mols-haair boven op haare Graftombe 
vinden. Maar gebeurt het dat de Mol, zonder 
tydverzuim en verhindering, door de Torren 
word begraaven, dan blyft Het haair onder den 
grond nog eenigen tyd op ’t vel, en vervolgens 
zal men het ook dan, wanneer ’er zelfs van het 
overfchot van % Lyk der Mol weinig of niets 
meer is te vinden, altoos onder, en nooit boven 
op, de aarde ontmoeten, 
Nog eene aanmerking , die ik tezeggen heb, is 
deeze , namentlyk, dat wanneer eene der Mollen 
door my uit de aarde gehaald, en twee fpannen ver 
van het hol boven op een doode en uitgedroogde 
Slang 
